Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Otwarte. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Otwarte. Pokaż wszystkie posty

Pozorna rzeczywistość.

Tytuł: Jak mogłaś

 Autor: Heidi Perks

Tytuł oryginalny: Now You See Her

Wydawnictwo: Otwarte 2018

Kategoria: thriller 

Ilość stron: 368

Moja ocena:7/10


Szczerość, uczciwość to zalety niedostrzegalne przy pobieżnym kontakcie. Bez nich obietnice są niewiele warte.

Czy ty w ogóle wiesz co to jest prawda?!

Kiedyś przecież młoda kobieta została obdarzona zaszczytnym mianem przyjaciółki… Kiedyś… Ani dawniej, ani teraz nikt bezinteresownie nie narzuca swojej przyjaźni. Zaufanie rodzi się w chwilach wyjątkowych. Możliwość liczenia na czyjąś pomoc ma wymiar niezwykły.

Nie mogę cię nie prosić – szepnęła. – Jeśli mi nie pomożesz, to koniec.

Taka bezpośrednia prośba zobowiązuje do pełnego zaangażowania. Wtedy nic innego powinno się liczyć.

Bezpieczeństwo dziecka to najważniejszy priorytet. Wtedy wszystko powinno być odsunięte w czasie i przestrzeni. Nie tylko mama powinna poświęcić cała uwagę swojemu skarbowi.

Oszałamiający świat zabawek zachwyca każdego, nawet osobę, która unika takich atrakcji.

W obecnych czasach są jeszcze bardzie absorbujące rzeczy. Smartphone jest ograniczeniem rzeczywistości. Trudno przyznać się do tego, i nie działa nawet wtedy obawa przed wytykaniem palcem. Oby nie nadszedł na to czas szczególnie trudny. Rodzice zgubionego dziecka są nieustannie obserwowani.

Współczuła im z całego serca, gdy widziała, jak dziennikarze wdzierają się w ich życie, jak wystawiają ich rodzinę na widok publiczny.

To za dużo, kiedy sami wystawiamy się na obserwację szerokiego grona osób? Czy to tylko lekkomyślność, czy już uzależnienie, kiedy relacjonuje się każdą chwilę, sytuację z własnego życia. Nie wszyscy muszą znać i śledzić każdy post, gest i słowo pozornego twórcy internetowego.

W chwili zagrożenia lęk podsuwa najgorsze wizje.

Widziała swoją córeczkę tak wyraźnie. A przecież ona zniknęła.

Zniknęła jak przyjaźń między kobietami, a przecież autentyczna przyjaźń jest dwustronna. Nie wystarczy odwrócić wspólną fotografię albo rozbić szybkę w ramce fotografii. Z czyich ust padną uzasadnione słowa „Jak mogłaś”.

Pani Heidi Perks opowiedziała o brzemiennym w skutki epizodzie, który zmusza do rewizji dotychczasowego życia. Ta powieść opowiada nie tylko o utraconym zaufaniu, ale i o nieuczciwości bezpiecznie skrywanej. Manipulacja bywa orężem dwusiecznym: przyjmowana jest zagrożeniem, kierowana na innych po prostu rani.

Pani Perks napisała pozornie przeciętny thriller, w którym napisała
o problemach bardzo ważnych. Utracone zaufanie, zrujnowana przyjaźń, uzależnienie, kłamstwa. To nie są zarzuty nie z naszego świata. Gorąco polecam tę niezwykła powieść.

I że cię nie opuszczę, Michelle Richmond

Tytuł: I że cię nie opuszczę  
Autor: Michelle Richmond
Tytuł oryginalny: The Marriage Pact

Tłumaczene: Maria Smulewska
Wydawnictwo: Otwarte 2018
Kategoria: thriller psychologiczny
ilość stron: 487
Moja ocena: 9/10

Minęły czasy, kiedy mąż zarabiał na utrzymanie żony, rodziny i domu. Kobieta pełniła zaszczytną rolę opiekunki domowego ogniska. Teraz każdy konstruuje swoją karierę od podstaw. Na podobnej zasadzie budujemy nasze małżeństwa.

Na początku małżeństwo jest jak taczka świeżego cementu – nieuformowane, nieuporządkowane.

Na taką nieprzewidywalną drogę życia weszli Alice
i Jake. Obydwoje pragnęli pięknego życia i silnych uczuć. Terapeuta i prawniczka,
z zamiłowania wokalistka – wszystko rokowało udane i szczęśliwe małżeństwo. Serca biły w jednym rytmie i miało być tak uroczo jak w piosence o miłości.


Ich głosy tak pięknie współgrają, jej wije się wokół jego, potem we właściwym momencie łączą się w idealnej harmonii.

I byłoby tak dobrze, gdyby nie Pakt, którego warunki przyjęli beztrosko. I skończyła się wolność słów i czynów. Pozornie każde działanie było podporządkowane tworzeniu ideału. I tylko nie należy mieć dzieci, rozmawiać na dowolne tematy, myśleć samodzielnie… Jak trudno dotrzymać przysięgi: I że cię nie opuszczę, kiedy za wszystko niedozwolone
w małżeństwie grożą niewyobrażalne kary. Jak uciec z grona ludzi uzurpujących sobie prawo do kierowania ludzkim życiem?


Zupełnie jakbyśmy byli dwoma szczurkami w klatce, które wciąż wierzą, że musi istnieć jakiś sposób na wydostanie się na wolność.

Gdyby istniał gatunek literacki „koszmar”, to zaliczyłbym do niego powieść „I że cię nie opuszczę” autorstwa Michelle Richmond. Ta opowieść jest napisana tak sugestywnie
i perfekcyjnie, że chwilami odczuwałem wręcz oburzenie. Nie raz pomyślałem: przecież to tylko książka, przepełniona fikcją literacką. Niektóre sceny szokowały mnie. Bez kofeiny podnosiło mi się ciśnienie. Podsumowując napiszę, że ta powieść jest niesamowita.


Koniecznie ją przeczytajcie i zastanówcie się w przyszłości nad zdrowym funkcjonowaniem małżeństw i innych związków. 











Too late, Colleen Hoover

Tytuł: Too late  
Autor: Colleen Hoover
Tłumaczenie:Joanna Dziubińska
Wydawnictwo: Otwarte 2019
Kategoria: literatura młodzieżowa
/ kryminał

Ilość stron: 405
Moja ocena: 7/10

Poświęcenie dla drugiej osoby jest działaniem bezcennym. Stawką może być nawet życie lub „dobre imię”.

Bo jak nazwać kogoś, kto rezygnuje z własnej godności dla osobistego zysku?

Nawet nie rzucające się w oczy kobiety czasem koncentrują na sobie uwagę mężczyzn. Wyobraźnia robi swoje.

Sloan żyjąca w cieniu Asy zamykała oczy, połykała łzy i ukrywała swoje uczucia. Zdesperowana i zdominowana w chorym związku, poczuła świeży powiew miłości. Prawdziwe uczucia są wyczuwalne nawet, kiedy są ukrywane. Carter Prawie jakby udawał kogoś, kim nie jest, i teraz po raz pierwszy w mojej obecności zdjął maskę. Ukrywać swoje emocje musi człowiek skazany na czyjąś łaskę i niełaskę. Osobnik dzierżący władzę ma zbyt wiele do stracenia, żeby o to nie walczyć. 

Próbowałam przemówić mu do rozsądku, ale kiedy w rękach masz władzę, a w kieszeni forsę, trudno się wycofać.

Władza jest narkotyk: uzależnia, oślepia, wzmaga żądze. Kobieta jak heroina potrafi dawać najwięcej przyjemności. Zupełnie odmienne reakcje budzi człowiek, który jak LSD, daje najgorsze haluny i trudno go namierzyć. Szczytem umiejętności jest bycie jak koka, którą wszyscy lubią. 


Colleen Hoover spróbowała przekonać czytelników, że w pewnym momencie może być za późno na drastyczne zmiany. „Too late” inaczej odbiera się z perspektywy wieku
i doświadczenia życiowego. Ta przeczytana przeze mnie powieść jest naładowana emocjami, owiana zapachem narkotyków i przepełniona seksem. To wszystko jest do zaakceptowania biorąc pod uwagę, że młodzi ludzie żyją intensywniej. Autorka posługiwała się językiem, który dostosowany był do nastroju i stylu życia bohaterów. Szkoda tylko, że do określenia erotycznego zbliżenia Pani Hoovver używała właściwie tylko dwóch słów, które zaczęły mi się źle kojarzyć z seksem. Czyżbym był za stary do takiej lektury? Wzrok mi nie mętniał podczas czytania i tym bardziej jestem przekonany
o walorach tej książki. Wartą ją przeczytać, żeby odpowiednio dojrzale podchodzić do życia.











Tytuł: Lokatorka
Autor: J P Delaney
Tytuł oryginalny: The Girl Before
Tłumaczenie: Mariusz Gądek
Wydawnictwo: Otwarte 2017 
Kategoria: thriller
Ilość stron: 461
Moja ocen: 8/10

Czy mówi Wam coś adres Folgate Street 1 ? Nie znacie go? Jeszcze nie... To sie wkrótce zmieni



Tam stoi dom niezwykły, perfekcyjny, uporządkowany, bezkompromisowy - jak jego twórca. Wnętrze jest do tego stopnia odcięte od zewnętrznego świata, że czuję się w nim całkowicie bezpieczna. Tam nie zbędnych rzeczy, pamiątek, gratów nikomu niepotrzebnych. To miejsce idealne do tego, żeby narodzić się w nim od nowa. Pod jednym warunkiem, a właściwie setkami warunków, które trzeba spełnić, aby tam zamieszkać.


 Niczego nie musicie się obawiać, ponieważ cały czas będziecie pod kontrolą Gospodarza. On zadba o wasz rozwój, Zatroszczy się
o ciągłą ewaluację. Zada Wam szereg pytań
o życiowe sytuacje dla Was niewyobrażalne. 


Na jakim fundamencie zbudował swój dom? Kto został złożony w ofierze? Ile kobiet, podobnych do siebie, zostało wybranych, aby tam zamieszkać? Czy istnieje zbrodnia doskonała? Czym jest oszustwo perfekcyjne - wymysłem chorej wyobraźni czy zwykłą metoda osiągnięcia wytyczonego celu?

J P Delaney przedstawił mi dwie "Lokatorki", które tam mieszkały. Doświadczyły w życiu tragedii, miłości, pożądania. Próbowały potraw, które będą wywoływały niesmak na samo ich wspomnienie. Czuły się obdarowane czymś więcej niż oryginalnym naszyjnikiem z pereł. Ich ofiarodawca to typ prezentujący zachowania typowe dla narcystycznego socjopaty. Jest nim genialny architekt, egocentryk mściwy, uparty, bezwzględny, perfekcyjny do granic niedopuszczalnych.

Ta powieść poruszyła mną głęboko i wstrząsnęła. Jedna scena chwyciła mnie za gardło, a łza zakręciła się w oku - współczesna pieta. Obraz matki żegnającej maleńkie dziecko pojawi się chyba kiedyś w moim śnie.

Odwiedźcie koniecznie ten tajemniczy, znienawidzony dom na cichej londyńskiej ulicy. A kiedy ktoś niespodziewanie zapuka do waszych drzwi, moze na progu znajdziecie bukiet białych lilii.
  

Tytuł: Rywalka
Autor: Sandie Jones

Tytuł oryginalny: The Other Woman
Tłumaczenie: Aleksandra Żak
Wydawnictwo: Otwarte 2018
Kategoria: powieść psychologiczna
Ilość stron: 396

Moja ocena: 10/10

Mamusia, mama tak należy się do niej zwracać. Matka – tak nie wolno,  to jest nie dopuszczalne! To najważniejsza osoba w życiu bez względu na to, czy jest kruchą
i delikatną starszą panią, czy też kobietą o nienagannych manierach dzierżącą
w ręku niepodzielną władzę.





Bohaterowie powieści Sandie Jones „Rywalka” denerwowali mnie od początku. Specjalistka z zakresu rekrutacji, która nie potrafi dostrzec uczuć w zachowaniu rozmówcy. Młody mężczyzna niechcący i nie zdolny  odciąć pępowiny łączącej go
z rodzicielką, a jednocześnie prowadzany przez nią na ”krótkiej smyczy”. Drugi
z synów pozornie zaradny życiowo.  I niemiłościwie panująca matka.




Kiedy tylko pojawił się cień uczucia między jakąś dziewczyną a idealnym syneczkiem, do akcji wkroczyła starsza Pani manipulując i narzucając swoją wolę. Zaskakiwana wybranka syna pomyślała:

Co ja robię? Kreuję bezbronną staruszkę na jakąś potworną matkę.

Kolejne jej spotkania z narzeczoną syna zaczęły przypominać walki bokserskie, gdzie nie obowiązują jakkolwiek zasady. Później nie było już lepiej. Ta  świetna
i drażniąca powieść ukazuje sytuacje, gdzie wszelkie zmiany urastają do rozmiarów rewolucji. Rodzi się pytanie: Kto w rodzinnej orkiestrze gra partię pierwszych skrzypiec, a kto fałszuje aż do bólu?

Gorąco polecam tę książkę zarówno młodym czytelnikom wkraczającym na nową drogę samodzielności jak i dojrzałym rodzicom, którzy roztaczają nad dziećmi parasol chroniący nie wiadomo jeszcze przed czym.