Pokazywanie postów oznaczonych etykietą PWN. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą PWN. Pokaż wszystkie posty
Tytuł: PeeRel zza krat. Głośne sprawy sądowe z lat 1945 - 1989.
Autor: Helena Kowalik
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018

Kategoria: pitawal
Ilość stron: 318
Moja ocena: 8/10



Kiedyś nie były wykorzystywane przez milicję specjalistyczne bazy danych pozwalające na wyszukanie i porównanie śladów czy portretów pamięciowych. Kryminolodzy nie wykorzystywali kodu DNA z tej prostej przyczyny, ze nikt nie posiadał takich praktycznych umiejętności.


Pani Helena Kowalik stworzyła pitawal przypominający znane procesy toczące się w XX wieku w Polsce i opatrzyła go tytułem „PeeReL zza krat. Głośne sprawy sadowe z lat 1945
– 1989”. Tropiąc wybrane afery przeszła od
 wiejskich chat do posiadłości prominentów
i polityków, których jeszcze wiele osób pamięta.


Najczęstszymi przyczynami przestępstw były  potrzeby materialne. Zabór pieniędzy czy koni określano mianem czynu wynikającego z wyższej potrzeby bez względu na to, ile ofiar poniosło w związku z tym śmierć. Nie określiłbym sprawców mianem „ludzi zasad i honoru”, jak to zrobił jeden z polskich premierów. Oszuści budowali swój wizerunek z wielkim rozmachem, wykorzystując status żołnierza, dyplomaty, bankiera czy amanta. Jeden z nich jeszcze w areszcie grał rolę uwodziciela i powiedział:

Jestem najprzystojniejszy w tym kraju i nie ma potrzeby,
abym niszczył sobie ręce, tylko chamy i motory pracują.

Charakterystyczne wydaje się to, że często im mniej ktoś sobą reprezentował w sensie intelektualnym, tym większy wywoływał wokół siebie rozgłos medialny. O przestępcach śpiewano ballady, kręcono filmy fabularne, seriale. Pewien znany szeroko znany osobnik, określany mianem „Krwawy Maciek”, podczas papieskiej pielgrzymki kazał kierować kamery na klechę, żeby nie pokazywać tłumów wiernych.

Jednym z powodów, dla których powinniście przeczytać tę książkę, jest ostrzeżenie przed zaufaniem ludziom prezentującym swoje interesujące lub charyzmatyczne oblicze. Życzę ciekawej lektury. 

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN

Tytuł: Sprzedaż bez sprzedawania. Psychologia dobrego wpływu na klienta.
Autor: Paweł Fortuna
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018
Kategoria: marketing/psychologia
Ilość stron: 365
Moja ocena: 10/10


Właśnie nalałem sobie filiżankę herbaty najlepszej na koncentrację, nałożyłem okulary i… zadzwonił telefon. „Dzień dobry, jestem XXX i reprezentuję firmę YYY. Czy może mi pan poświęcić…” A ja odpowiedziałem „Oczywiście! Właśnie oczekiwałem na taki telefon. Proszę…” „Pip… pip… pip”. Następnym razem być może odpowiem „Sajnálom, de nem értem lengyelül”. Chyba, że połączę się z Węgrem...

Zmieniły się czasy, zmieniły się moje oczekiwania w stosunku do przedstawiciela handlowego. Pierwsze wrażenie jest dla mnie, klienta,  bardzo ważne. Jeśli widzę osobę, która zamiast tradycyjnego kostiumu lub garnituru ubrana jest w miejskie ghillie, już wstępnie nie wywołuje u mnie przekornej samoobrony.


O budowaniu współczesnego wizerunku handlowca pan Paweł Fortuna  napisał w swojej książce „Sprzedaż bez sprzedawania. Psychologia dobrego wpływu na klienta”. Tę publikację odebrałem jako dwustronny poradnik zarówno dla handlowca, jak i klienta. Od pierwszej chwili zwraca uwagę czytelnika prosta i elegancka okładka, której ozdobą są matowe i błyszczące pola przywodzące wrażenie szachownicy. Do tego dyskretne, czerwone od środka skrzydełka.


Kiedy w sklepie szukam tego jedynego, zaskakująco odpowiedniego krawatu, potrzebuję chwilę na zastanowienie. Nie lubię sprzedawcy narzucającego mi tę męską ozdobę ściśle dostosowaną do jego wizji. Najlepiej czuję się, kiedy odbieram pozytywną atmosferę sklepu, czuję dobre perfumy, słucham cichej muzyki. A jeśli jeszcze sprzedawca sprostuje mój błąd, mówiąc, że słucham Rachmaninowa, a nie Czajkowskiego, to niewątpliwie coś kupię.


Klienci uwielbiają kupować, ale nie znoszą, gdy ktoś im coś sprzedaje.


Podczas rozmów biznesowych szalenie ważna jest dla mnie intonacja, wymowa
i styl prezentacji przedstawiciela handlowego. Chcę, żeby opowiedział mi o proponowanym produkcie, a nie wyrecytował stosowny fragment z instrukcji obsługi sprzętu.
Improwizacja różni się od prowizorki tym,
czym profesjonalizm od amatorszczyzny.

Kiedy wyczuwam w rozmowie sprzedażową ściemę, to zamiast słuchać uważnie, usiłuję wyobrazić sobie barwne dymy unoszące się nad nim w efekcie emisji zafałszowanych myśli. To właśnie miękka triada, z którą zapoznawani się handlowcy na szkoleniach i która pokazuje przenikające się wzajemnie kolory na zasadzie łączących się zalet osobowych
i odczuć.

Autor tego poradnika spełnił moje oczekiwania, korzystając z doświadczeń praktyka, a nie tylko teoretyka. Wykorzystując subtelne poczucie humoru, przywołał wiele sytuacji
z kariery zawodowej. Przypomniał również znane sceny
i sytuacje trafnie ilustrujące zagadnienia poruszone w książce. Jest to publikacja zdecydowanie warta polecenia.

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN


Może cię również zainteresować:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/tytu-content-marketing-i-social-media.html

Tytuł: Kontrrewolucja. Liberalna Europa w odwrocie.
Autor: Jan Zielonka
Tłumaczenie: Joanna Bednarek

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018
Kategoria: listy/politologia
Ilość stron: 294

Moja ocena: 10/10


Niezapomnianym wydarzeniem z końca XX w. była rewolucja w Polsce, której następstwem było obalenie komunizmu. Dramatyczne, a nawet krwawe incydenty często bywały tematem publikacji i filmów. Narodziła się wtedy demokracja.


Pan profesor Jan Zielonka postanowił podzielić się swoimi przemyśleniami o obecnym politycznym wizerunku Europy. Spisał je
w formie otwartego listu do innego socjologa, politologa, komisarza europejskiego Ralfa Dahrendorfa. Swoje przemyślenia opatrzył tytułem „Kontrrewolucja. Liberalna Europa w odwrocie”.


Jesteśmy świadkami znaczących wydarzeń. Ścieranie się populistów 
i liberałów, czyli dwóch ugrupowań usiłujących przejąć ster władzy przypomina dżunglę, gdzie każdy drapieżnik walczy o swoje miejsce. Populiści kierując się własnymi priorytetami starają się poprawić życie ludu, postrzeganego często jako przeciętni konsumenci. Dla  liberałów ważne są głównie wolność i swoboda w każdej dziedzinie, nawet obyczajowej. Nie poświęcają wiele czasu wartościom  społecznym, rodzinnym, religijnym, historii.

Przy moim szacunku dla wiedzy autora tej książki oburzyło mnie jego stwierdzenie, że zwolennicy populistów na pewno przeszli pranie mózgu albo są chorzy psychicznie. Nie kieruję się moimi poglądami politycznymi, ale uważam, że takie stwierdzenie nie powinno znaleźć miejsca w poważnej publikacji.

Na światowej arenie politycznej pojawił się neoliberalizm, zgodnie z zasadą którego można wszystko kupić za pieniądze, prywatyzować , urynkawiać gałęzie gospodarki i usługi społeczne. Rażącym przykładem niczym nieskrępowanego marketingu może być zorganizowanie przyjęcia dla klientów ekskluzywnej marki samochodowej na jednym z bardzo znanych zabytkowych mostów we Włoszech.  




Tymczasem wywalczona demokracja rozsypuje się, co odzwierciadlają wybory nie przynoszące znaczącej poprawy sytuacji. Decyzje dotyczące kluczowych zmian podejmuje mniejszość wpływowych ludzi na wysokich stanowiskach. Terroryzm zagrażający spokojnym obywatelom jest wiązany z migracją uchodźców. Nie wszyscy migranci są „barbarzyńcami”, wielu z nich to intelektualiści, artyści. Geopolityka strachu jest zjawiskiem coraz szerzej widocznym w świetle istniejącej sytuacji potęg mocarstwowych na świecie. Jakim zagrożeniem jest wojna hybrydowa?

Kiedy ludzie czują się zagrożeni, kontrrewolucja czeka za progiem.

Coraz częściej zadawane jest pytanie o kierunek, w jakim zmierza „stary kontynent”. Czy początkiem rozpadu Europy było referendum w sprawie Brexitu i upadłość finansowa Grecji?

Bob Dylan napisał w swojej piosence:

[ Co ze mnie za pożytek, skoro wiem, ale nic nie robię,
           Skoro widzę i nic nie mówię, skoro udaję, że cię nie ma,
           Skoro nie chcę słyszeć grzmotu.
          Co ze mnie za pożytek?

Musimy podejmować decyzje, po której stronie politycznej jest nasze miejsce. Nasze wybory nie mogą się ograniczać do wyrażenia opinii na temat ograniczenia ruchu pojazdów na średniowiecznej starówce naszego miasta.

Koniecznie przeczytajcie tę książkę, bo może wtedy będziecie gotowi podjąć świadomą decyzję, po której stronie barykady jest wasze miejsce podczas toczącej się kontrrewolucji.


Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN 


Może Cię również zainteresować:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/03/tytu-nieznana-terrorystka-autor-richard.html


Tytuł: Zapomniana historia nauki czyli fantazje i facecje naszych dziadków.
Autor: Krzysztof Rejmer
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018
Gatunek: historia/technika/zoologia/science fiction/biografie
Stron: 352


Co się dzieje, proszę Szanownych Państwa?! Cóż to się dzieje między niebem a Ziemią? Kiedyś ciekawscy ludzie szukali dziury w całym, a teraz szukają dziury w Ziemi. Toż nawet ten sławny wenecki uwodziciel i amant opisał życie toczące się głęboko pod nami, ale czy to prawda? Ludzie chcąc wyruszyć na księżyc, budowali jakieś balony, sterowce, samoloty. Chcieli tam na górze spotkać polskiego szlachcica? Na szczęście wymyślili tez spadochrony, bo jak tu nagle wylądować bezpiecznie… Dla postępu ponosić trzeba ofiary, ale może ich być mniej.


Dobrze, że tę „Zapomnianą historię nauki czyli fantazje i facecje naszych dziadków” Krzysztof Rejmer opisał. Technika była i jest przydatna Dobrze, że ludzie ją tworzyli. Czegóż to nie robili, żeby osiągnąć sławę, władzę, fortunę i szczęście. Wynalazcy, myśliciele, podróżnicy, awanturnicy, oszuści, alchemicy, oszołomy.


Swoje miejsce znaleźli na stronach tej książki również ludzie mniej znani, ale oryginalni
i niezwykle interesujący. Brat nazisty stojącego prawie u steru władzy, który pomagał wszystkim, a szczególnie Żydom. Szalony Jack, który wracając do domu nie chciał nosić walizki, więc rzucał ją celnie prosto z okna wagonu do własnego ogródka. Czeski ksiądz, który żył jak Beduin i doradzał cesarzowej. Światowej sławy biegacz stawał do zawodów z końmi, bo zdobyte wcześniej medale nie mogły napełnić żołądka.


Wynalazcy nauczeni doświadczeniem, że nie będąc rybami pływają, chcieli fruwać
i jeździć w coraz bardziej komfortowych warunkach. Dalej, szybciej, wyżej, głębiej. Odkrywców, wynalazców zawsze prowokowały i inspirowały do działania cztery żywioły – ogień, powietrze, woda i ziemia. Podziwiano i krytykowano budowle bardzo różniące się od klasycznych zabytków.
   


Swoje zdobycze chcieli oczywiście sprzedawać. Nawet cebulki kwiatów jeszcze nie wyhodowanych. To w Holandii tłumy wołały: My też chcemy sprzedać naszą nadzieję! Wszystko mogło wtedy przynieść szczęście, nawet garb kalekiego mężczyzny, na którym podpisywano najkorzystniejsze transakcje. Jakichże atrakcji poszukiwali ludzie, którym fortuna nie sprzyjała? Pchli cyrk; rozpędzone i dymiące maszyny parowe; publiczne egzekucje.

Autor tej bardzo ciekawej książki przypomniał wiele faktów z dziejów świata. Pan Rejmer jest Polakiem, więc część treści jest związana z Polską i jej historią. Przytoczył również kilka kłamstw i plotek. Polecam tę książkę, którą można czytać wyrywkowo. Wybór dowolnego rozdziału mogą ułatwić ciekawie brzmiące tytuły zawarte w spisie treści. Bibliografia zawiera również adresy internetowe. 


Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN 

Gorąco polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/tytu-manga-guide.html
https://krainslowa.blogspot.com/2018/06/tytu-ortodrama-autor-mateusz.html
 


Tytuł: Istota ryżu. O duszy japońskiego jedzenia.
Autor: Michael Booth
Tłumaczenie: Magdalena Rabsztyn-Anioł
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
Gatunek: kulinaria
Stron: 381


Smaki i barwy owoców, warzyw, kwiatów. Zapachy przypraw i potraw. Zmieniająca się pod wpływem dotyku konsystencja ciasta. To wszystko składa się na przyjemność gotowania, pieczenia i jedzenia.

Podobne doznania są codziennym udziałem kucharza, miłośnika kulinariów Michaela Booth’a, który zabrał swoją rodzinę do Japonii. Swoje wspomnienia i doświadczenia opisał w książce „Istota ryżu. O duszy japońskiego jedzenia”. 




Kuchnia tego wyspiarskiego państwa jest bardzo specyficzna dzięki wykorzystaniu darów natury, jakimi są ryż, nieliczne warzywa, mięso, ryby i owoce morza. Właściwa uprawa, hodowla, często długotrwałe i staranne przygotowywanie wszystkich składników dają zaskakujące efekty. 

Zupy gotowane na bazie mięs, ryb z ręcznie robionymi makaronami. Dziczyzna, mięsa, wodorosty, larwy i owady są podstawowymi składnikami przeróżnych potraw. Coraz bardziej popularne wśród Europejczyków sushi tak zainspirowało pewnego Polaka, że do przyrządzenia tego dania wykorzystał wędzonego węgorza, czekoladę
i galaretkę z whisky.
Desery i słodycze, spośród których najbardziej wykwintne wydają się wielowarstwowe ciastka tworzone
z kilkudziesięciu składników.
Matsue czyli ceremoniał parzenia i picia różnych rodzajów herbat.
Alkohole, które niewątpliwie ułatwiają trawienie.


Dla Japończyków hodowla i tworzenie potraw jest treścią życia. To tradycja przekazywana przez kolejne pokolenia. Niektórzy nowatorscy kucharze chcieli bez powodzenia wykorzystać osiągnięcia kuchni molekularnej. Pewien człowiek, który pomagał ofiarom trzęsienia ziemi i tsunami tak posumowałem swoje głęboko humanitarne działania:

Nawet jeśli masz mnóstwo pieniędzy, nie oznacza to jeszcze, że możesz uszczęśliwiać ludzi. A jeżeli nie możesz kogoś uszczęśliwić, to jesteś nikim.

Dotychczas twierdziłem, że jem wszystko. Zmodyfikowałem moją opinię po lekturze tej książki. Jeśli zdarzy mi się spróbować jakieś potrawy japońskiej kuchni, na pewno nie spytam o to, co jem. Autor tego swoistego przewodnika wzbudził moje zaufanie twierdząc, że nie wszystko jest zjadliwe nawet dla smakoszy z naszego kręgu kulturowego. Niektóre opisy zamieszczone w tej książce szczególnie mnie zainteresowały. Przykładem tego może być wygląd potraw przygotowanych na powitanie Nowego Roku, które swoim wyglądem przypominały wystawę jubilerską.


Michael Booth zwiedził wszystkie japońskie wyspy i bywał w kilku miastach, które szczególnie interesują turystów. Opowiedział o obyczajach tam panujących, elegancji i dobrych manierach przy stole, o kulturze i… jej braku.

Bardzo pomocny w trakcie lektury jest słowniczek zamieszczony na końcu książki. Wyjaśnienia tam zamieszczone bardzo skutecznie pomagają zorientować się w treści, skomplikowanej wieloma oryginalnymi nazwami.

Serdecznie polecam wszystkim tę książkę, która ukazuje mentalność Japończyków przez pryzmat ich pasji kulinarnej. Zacznijcie poznawać Kraj Kwitnącej Wiśni „od kuchni”. Życzę Wam ciekawej lektury.    

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN 
Tytuł: moda polska WARSZAWA
Autor: Ewa Rzechorzek
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018
Kategoria: moda
Stron: 464

Eleganckie panie, wytworni panowie. Wielkie gale, koncerty, zjawiskowe gwiazdy na czerwonym dywanie. Mało jest okazji, aby podziwiać kreacje zaprojektowane przez mistrzów, perfekcyjnie uszyte i dopełnione wysmakowanymi dodatkami, oryginalne stylizacje. Dla ludzi, związanych z modą realizowanie swoich wizji artystycznych 
i propagowanie nowych trendów w modzie było i jest misją.


O ekskluzywnych salonach mody opowiedziała Ewa Rzechorzek, ale jak to zrobiła… Na najwyższym poziomie odpowiednim do wizerunku firmy, którego nazwa została wykorzystana jako tytuł tej  książki „moda polska WARSZAWA”. Niestety z końcem XX w. ta firma przestała istnieć, zniknęło kilkanaście sklepów oznaczonych logo z dwubarwną jaskółką.

Projekty tworzone w Modzie Polskiej to efekt rewelacyjnych i rewolucyjnych pomysłów projektantów zatrudnionych w tej firmie. Teoretycznie nie wzorowali się oni na kolekcjach światowych domów mody, ale inspirowali się niektórymi pomysłami zaobserwowanymi za granicą. Wykorzystywali różne style od geometrycznego po klasycznie grecki. Najbardziej charakterystyczne i oryginalne pomysły były oparte na polskim folklorze. W gronie wybitnych artystów każda osoba miała swoją specjalność: ręcznie malowany jedwab i skórę; kostiumy teatralne; dzianinę. Szczególnie interesujące były jeszcze pamiętane przeze mnie, ale przypomniane przez autorkę nowe trendy w modzie męskiej 
i stylizacje na pokazach kojarzące się z plenerami fotograficznymi. Do tworzenia kreacji wykorzystywano polskie materiały: milanowskie jedwabie, łódzkie tkaniny, żyrardowskie lny, koniakowskie i żywieckie koronki, podhalańskie kożuchy. 


Pani Rzechorzek doceniła w swojej opowieści setki ludzi, którzy swoją mozolną pracą 
i talentem wspierali stylistów. Krawcowe, chałupnicy, dziewiarki, hodowcy jedwabników, malarki, fryzjerki, fotografowie, to ludzie, bez których nie możliwa byłaby realizacja projektów. Z czasem zmieniały się nie tylko wzory, ale też pracownicy firmy. 
W początkowych pokazach w otoczeniu pięknych modelek pokazywał się jeden pan, 
a później było ich coraz więcej. Pojawili się nowi plastycy.

Wystarczy obejrzeć czarno – białe fotografie zamieszczone w tej publikacji, żeby docenić kunszt pomysłodawców, rysowników zatrudnionych w Modzie Polskiej.
Moda powraca po latach, a styl prezentacji kreacji też się zmienia. Twórcy kolekcji dzięki swoim projektom są ponadczasowi, ponieważ można odejść 
z pracy, ale porzucić modę nie sposób. 

Autorka tej imponującej opowieści przypomniała, że nie wystarczy posiadać elegancką odzież, ale trzeba też umieć ją nosić. Zacytuję Coco Chanel, która powiedziała „Moda przemija, styl zostaje”.


Ja pozostaję pod wielkim wrażeniem przeczytanej monografii „moda polska WARSZAWA”, którą gorąco polecam.

Za egzemplarz bardzo dziękuję Wydawnictwu Naukowemu PWN.
Tytuł: Dlaczego ryby nie toną?
Autor: Anne Claybourne
Tłumaczenie: Grzegorz Kulesza
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN SA

Kategoria: zoologia
Stron: 93


Po intensywnym tygodniu pracy nareszcie upragniony weekend. Co zrobić, żeby mały Karolek albo Marysia nie nudzili się? Zabierzmy je do ZOO. Będzie ciekawie, ale będą padały też liczne pytania. „Dlaczego żyrafa ma taką długą szyję?”. „Dlatego, że… Najlepiej spytaj dziadka”.


Anna Claybourne postanowiła nam pomóc. Napisała książkę „Dlaczego ryby nie toną?” ciekawie, bogato i dowcipnie zilustrowaną.


Wciąż wiele zmienia się w świecie zwierząt i odkrywane są nowe gatunki. 7 lat temu jedną z much nazwano na cześć znanej piosenkarki. Niektóre zwierzęta wyglądają szczególnie groźnie, ale w naturalnych warunkach nie atakują, bo najczęściej się bronią. Podziwiamy ich wspaniałe, potężne kły zapominając, że nikt z ludzi nie troszczy się o nie. Tylko rekiny tracą co kilka tygodni zęby, które wkrótce odrastają. Często trudno dostrzec jakieś zwierzę w gęstwinie liści i wtedy podejrzewamy np. kameleona o to, że usiłuje się ukryć, a to nie prawda.


Czasem wspominamy piękne, letnie wieczory z migoczącymi świetlikami, choć nie tylko one mają taką umiejętność. Obecnie bardzo modne wyjazdy do egzotycznych krajów powinny zmobilizować rodziców do poszerzenia swojej wiedzy na temat niebezpieczeństw czyhających choćby w wodzie podczas kąpieli. Autorka taktownie wspomina o selekcjonowanej hodowli zwierząt udomowionych.



Ta bardzo ciekawa książka dla dorosłych i dla dzieci może być pretekstem do wielu rozmów. Nasze pociechy z ciekawością obejrzą świetne fotografie
i uśmiechną się oglądając rysunki. Nam dorosłym nie zabraknie tematów do rozmów i cierpliwości do odpowiadania na pozornie proste pytania.  



Za egzemplarz bardzo dziękuję Wydawnictwu Naukowemu PWN.

Gorąco polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/03/tytu-zapomniana-historia-nauki-czyli.html
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/bedac-maymchopcem-sledziem-obroty.html 
https://krainslowa.blogspot.com/2018/06/tytu-ortodrama-autor-mateusz.html

Tytuł: Manga Guide. Wszechświat.
Autorzy: Kenji Ishikawa, Ki
yoshi Kawabata, Verte Corp.
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN SA 2018
Kategoria: komiks / poradnik / astronomia
Stron: 248




- Córeczko, spójrz tam przez okno. Widzisz, jaki piękny i tajemniczy jest Księżyc?
- Zauważyłam go w kilka dni temu, ale wyglądał  trochę inaczej.
- Nie tylko on się zmienia.
- Możesz mi o tym opowiedzieć, Tato?
- Tak, ale już teraz przyniosłem ci książkę „The Manga guide. Wszechświat”,
  którą napisali i zilustrowali Kenji Ishikawa, Kiyoshi Kawabata we współpracy
  z Verte Corp.



Wszechświat obejmujący Księżyc, inne planety i gwiazdy zmienia swój wygląd
i wielkość.  Trudno jest opowiedzieć młodemu człowiekowi o zjawiskach trudnych do wyobrażenia. Autorzy tego przewodnika zrealizowali fantastyczny pomysł na połączenie komiksu i przekazu wiedzy na ten bardzo ciekawy temat.

Nawet patrząc przez okno samolotu nie możemy zobaczyć tak wielkiej odległości, którą można zbadać jedynie metodą triangulacyjną. Zmierzyć i poznać tę międzyplanetarną przestrzeń chcieli tak wybitni naukowcy, jak choćby Eratostenes, Kopernik, Galileusz, Arystoteles. Przekazali nam osiągnięcia w formie sprzecznych  teorii geocentrycznej i heliocentrycznej. Kepler nie tylko spisał swoje prawa, ale też skonstruował teleskop, znacznie różniący się od wcześniejszych modeli.


Bohaterki tej opowieści o wszechświecie, trzy nastolatki postanowiły wystawić sztukę na podstawie starej japońskiej legendy o zbieraczu bambusu. W trakcie przygotowań do tego uległy fascynacji astronautyką. Aby zrealizować swój zamiar, szukały również pomysłu w mitologii Indii, Egiptu, Babilonu i Chin. 


To co dla jednych jest piękną, romantyczną historią, dla innych jest wyłącznie ciekawostką science fiction. Dla osób pragnących ciepła i opalenizny Słońce jest tylko powodem do radości. Naukowcy mają świadomość bardzo wysokiej temperatury emitowanej przez tę gwiazdę. Błękitny Uran albo czerwony i bardzo zimny Mars podsycają naszą ciekawość. Droga Mleczna i czarne dziury kryją w sobie tajemnice wciąż poznawane i intrygujące. Wyobraźnia podsuwa nam najdziwniejsze wizje. Czasem łatwiej jest coś wyliczyć niż narysować. Zaskakujący swoimi zmianami i zaćmieniami Księżyc siłą swojej grawitacji wywołuje przypływy i odpływy mórz.

Łatwiej wyobrazić sobie przemiany zachodzące w galaktykach, kiedy Kepler podsuwa mi wizję łyżwiarki wirującej w tańcu. Analogie między układem ciał we wszechświecie a grą piłkarzy na boisku imponują rozmachem.

Walory tej książki są godne naśladowania przez polskich naukowców i grafików. Manga będąca środkiem komunikacji dla mnie, człowieka wychowanego w innej kulturze i czasach, jest dowodem na imponujący postęp ewaluacji wiedzy. Bardzo przyjemne wizualnie jest połączenie prostego w formie komiksu
i naukowych wyjaśnień pojawiających się zagadnień.  Świetnym pomysłem okazało się wpasowanie schematu układu słonecznego w mapę Japonii.

Jestem pod silnym, pozytywnym wrażeniem formy tego przewodnika. Młody czytelnik łatwiej przyswoi wiedzę zawartą w tym arcyciekawej pozycji wydanej przez Wydawnictwo Naukowe PWN SA. 

Gorąco polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/03/tytu-zapomniana-historia-nauki-czyli.html
Tytuł: Content marketing i social media. Jak przyciągnąć klientów.
Autorzy: 
Barbara Stawarz – García
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN SA 2018
Kategoria: marketing
Stron: 178



Dobry wieczór! W tej chwili jestem w moim ulubionym mikroświecie, w otoczeniu papierowych książek stojących na półkach regałów. Dysonans stanowi laptop, ale tak jest w czasach kontaktów wirtualnych.

Korzystając z łącza internetowego szukałem dziś potrzebnego mi produktu, który chcę obejrzeć w realnym sklepie i potem kupić online. Z taką ciekawą metodą zakupów, opartą na efekcie ROTOPO, zapoznała mnie Barbara Stawarz – García, autorka książki – poradnika zatytułowanego „Content marketing. Jak przyciągnąć klientów”. 


Opisana tu forma kampanii sprzedaży jest bardziej atrakcyjna poprzez nastawienie firmy na rozmowę z klientem. Ma to szczególne znaczenie w czasach, kiedy nie tylko jest proponowana konkretna marka. Sugerowany jest alternatywny styl życia.  

Dialog, korespondencja są możliwe dzięki pośrednictwu portali społecznościowych. Takie kontakty dają dwustronne skutki. Ja mogę zaplanować konkretny zakup, a producent poznaje moje oczekiwania, zainteresowania, preferencje. Bazując na tym tworzy person, czyli charakterystykę klienta.
Przedstawiciel marki musi być nowatorski, ale nie może robić wszystkiego sam.



Nie czytałem do tej pory wielu publikacji z tej dziedziny wiedzy, ale w pracy pani Stawarz – Garcí nie zmęczył mnie żargon marketingowy, a wręcz zmobilizował do zrozumienia i interpretacji treści.

Kampanie reklamowe dotyczą zarówno jogurtów spod znaku Małego głodu; pobytu w ekskluzywnym instagramowym hotelu; możliwości zrobienia selfie w znanej instytucji kulturalnej czy wynajęcia pokoju Van Gogha. Marketingowcy tworzą mapy empatii, żeby otworzyć się na potrzeby konsumenta.

Konkurencja nie śpi, i skutecznie przyciąga uwagę klienta zapatrzonego w monitor smartfona.
   
Dla dobrze sytuowanego mężczyzny atrakcyjne są oferty samochodów, gadżetów, zegarków czy wysokogatunkowego alkoholu. Tymczasem decyzje o zakupach bardziej praktycznych, eleganckich, wysmakowanych podejmują panie. Jestem ciekawy również waszych opinii i komentarzy.


Przeczytana przeze mnie książka jest bardzo interesująca ze względu na teraźniejszą tematykę. Uważam, że jest ona równie przydatna dla studentów marketingu, jak też dla pracowników firm szukających inspiracji do zmian w swojej pracy. 

Polecam również lekturę:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/05/tytu-sprzedaz-bez-sprzedawania.html          
Tytuł: Cisza
Autorzy: Magdalena Wojcik, Rafał Żak

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN SA 2018
Kategoria: psychologia / antropologia
Stron: 204



Wracając dziś z pracy obserwowałem dość duży ruch. Jestem mieszczuchem
i związany z tym hałas mi nie dokuczył. Po prostu go nie zauważam. Mimo wszystko odczuwam potrzebę ciszy. Najczęściej słucham muzyki i mam wrażenie, że jest jak tkanina spleciona z dźwięków i ciszy, która mnie otula
i pozwala odpocząć.  


O „Ciszy” i naszych reakcjach na nią opowiedzieli w bardzo ciekawy sposób Małgorzata Wojcik i Rafał Żak. Kiedy potrzebuję wyciszyć negatywne emocje, łączę medytację z modlitwą. Są miejsca do tego idealne, gdzie panuje cisza jakby przeleciał anioł. Komfortową byłaby sytuacja wyciszenia za murami klasztoru, gdzie zależnie od wiary można zajrzeć w głąb siebie. W codziennych kontaktach z ludźmi staram się dać rozmówcy czas na milczenie, a wtedy wystarczają mi gesty i mimika. Uczyłem się tego obserwując mimów.

Autorzy tej książki bardzo zręcznie przedstawili różne aspekty ciszy, łącząc różne dziedziny sztuki i sfery życia. Realizm, duchowość i wiedza tworzą bardzo interesującą kombinację. 


Milczenie nie jest jednoznaczne z ciszą, bo ta ma swój czas i znaczenie. Jest cisza przed burzą; inna następuje po kłótni. W tych sytuacjach atmosferę łagodzi muzyka Leonarda Cohena, a czasem nawet Richarda Wagnera, posiadająca swój rytm, natężenie i głośność. A może potrzebna jest „Pożegnalna symfonia” Haydna, po której „reszta jest milczeniem”. Cisza to też forma dyskrecji, kiedy ktoś powierzy nam swój sekret.  Przymuszenie do milczenia może spowodować bardzo silne następstwa włącznie z lękami i halucynacjami, co wykorzystywano w stosunku do więźniów. Owocem wykorzystywania ciszy może być cierpliwość, wytrzymałość i szacunek.

Pani Wojcik i pan Żak staranie przygotowali bibliografię dla czytelników szczególnie zainteresowanych wszystkimi lub wybranymi zagadnieniami.   
Proponowane są miejsca na świecie oferujące wyciszenie. A może po prostu warto w Polsce pojechać do Ciszy i zobaczyć, czy tam jest ona słyszalna. 

Gorąco polecam tę świetną książkę o ciszy opowiedzianą ze swadą i pasją odkrywania. Zarówno słowa, jaki i cisza mają wiele znaczeń. 


Gorąco polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/prostota-sia-codziennych-rytuaow.html