Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Esprit. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Esprit. Pokaż wszystkie posty

Błogosławiony nastolatek

 Tytuł: Tajemnica mojego syna. Dlaczego Carlo Acutis jest uznawany za świętegp.

Tytuł oryginalny: Il segreto di mio figlio.

Autorzy: Antonia Salzano Acutis i Paolo Rodari

Tłumaczenie: Anna Gogolin

Kategoria: Religia i teologia / biografia

Ilość stron: 366

Moja ocena: 9/10


Na twarzy dziecka wszystkie emocje są łatwiej zauważalne. Smutek, zachwyt, żal, radość.

Nawet zwykły uśmiech, z pozoru niewiele znaczący, może głęboko poruszyć osobę, którą nim witamy.

Z oddalenia łatwiej dostrzec człowieka dźwigającego swoje niedoskonałości, piętno odrzucenia, bezdomności. Z bliska widać zamyślenie w oczach, spokój oczekiwania na akceptację, miłość, spełnienie marzenia. Zamyślony i ufny Carlo codziennie stawał przed ikonami.

Dla niego to nie były malowidła: nie stanowiły portretu realnych postaci, lecz coś w rodzaju okna, przez które oglądający może wejrzeć 
w duchowy świat.

Świat teraźniejszy niestety często jest ponury, czekający na pojawienie się wrażliwego człowieka. To swoista pustynia beznadziei.

Jest wiele rodzajów pustyni. Istnieje pustynia ubóstwa, pustynia głodu
i pragnienia, pustynia opuszczenia, samotności, zniszczonej miłości.

Po ulicach, wśród ludzi obojętnych na cierpienie, często ukradkiem jak duchy, poruszają się nędzarze bez domu, bez jedzenia, bez sił, pomocy
i bez nadziei. Takimi widział ich chłopiec z Bogiem w sercu – Carlo Acutis.

Mój syn mawiał, że zamiast uskarżać się na swój los, powinniśmy pamiętać o tych, którym wiedzie się znacznie gorzej, przede wszystkim o męczennikach, którzy dali świadectwo wiarą i uczynkiem, stając się „żywą Ewangelią”.

Codziennie Carlo tkał swoją milczącą siatkę przyjaźni. On kochał ludzi „niewidocznych”, kalekich, zagubionych, szukających drogi do serca Matki Bożej.

Siostra Łucja nazwała kiedyś Niepokalane Serce Maryi „bezpiecznym portem dla wszystkich rozbitków tego świata”.

Kiedy Carlo przed tabernakulum adorował Chrystusa, wyznawał mu swoją miłość. Zapraszał Go do siebie mówiąc: Rozgość się, Jezu! Poczuj się jak w domu!. Domu, którego szukała Święta Rodzina.

Niezamożna piętnastoletnia dziewczyna i biedny cieśla stali się rodzicami Boga, który wybrał ubóstwo, a nie przepych. Carlo też miał piętnaście lat, kiedy zmarł.

Dopóki żył, wykorzystywał swoje pokłady mAcutisiłości do ludzi i talenty.

Carlo nie dbał o rzeczy doczesne; był jak powiedzielibyśmy dzisiaj, prawdziwym i przekonującym influencerem Boga.

Antonia Salzano Acutis, mama Carla, odsłoniła przed nami tajemnicę swojego syna. Ja odebrałem tę książkę po prostu jako opowieść
o wspaniałym chłopaku. Antonia Salzano Acutis i Paolo Rodari przedstawili nam wspomnienia, opinie różnych osób. O jego modlitewnym wstawiennictwie i cudach zapewne będzie można przeczytać jeszcze w wielu biografiach. Bardzo poruszyła mnie opowieść o tym niezwykłym nastolatku. Charakter, wrażliwość i pobożność sprawiły, że dawał siebie innym ludziom w imię miłości. Pamiętajmy, że wszyscy święci i błogosławieni byli kiedyśpo prostu wyjątkowymi ludźmi, którzy w pewnym okresie życia osiągnęli doskonałość. „Tajemnica mojego syna. Dlaczego Carlo Acutis jest uznawany za świętego” to biograficzna opowieść o chłopcu, który przed swoją rychłą śmiercią starał się czynić jak najwięcej dobra. Nie odniosłem wrażenia, że chciał pospieszyć się przed śmiercią. Gorąco polecam tę książkę, a na koniec zostawiłem cytat ze wspomnianej w treści książki autorstwa Richarda Bacha „Mewa”:

To nie latanie, lecz jedzenie ma dla nich największe znaczenie.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Esprit

Życie i uzdrowienie cudami są.

Tytuł: Śledztwo w sprawie cudów. Poszukiwanie prawdy o najbardziej
         zdumiewających wydarzeniach.

Autor: Adam Blai

Tytuł oryginalny: The Catholic Guide to Miracles.

Tłumaczenie: Agnieszka Rasztawicka-Szponar

Wydawnictwo: Esprit, 6.09.2023

Kategoria: Religie i religioznawstwo

Ilość stron: 224

Moja ocena: 9/10


Czasem rozgoryczeni żalimy się, mówiąc, że starość się nie udała Panu Bogu. A może to my sami stwarzamy stwórcy problemy? Naturalnie niedoskonali pragniemy łatwego życia.

A Bóg Nie mówił o łatwym życiu, nie obiecywał dobrobytu i zadowolenia.

Co robimy, żeby odmienić nas los, bo przecież nie odmłodzimy się fizycznie?

Nie możemy siedzieć i czekać, że otrzymamy niebo, musimy się zmagać i brać udział w dobrej walce.

Kiedy byłem hospitalizowany przez długi okres czasu, spotkałem
w szpitalu osobę niezwykłą. Zawsze miała pogodne spojrzenie, dobroduszny błysk w oku i czas dla pacjentów. Większość ludzi gdziekolwiek zapytanych, czy widzieli Jezusa w spotkanym człowieku, odpowiada, że nie. Ja wtedy dostrzegłem mojego Mistrza w osobie pani Jadzi, salowej.
Kiedyś siedmioletni chłopiec, cudownie wybudzony ze śpiączki, wyznał, że z pewnej odległości zobaczył przy swoim łóżku pochylonego zakonnika. Sprowadzony siłą modlitwy, ojciec Pio wyszeptał do jego ucha: Matteo, nie martw się, wkrótce będziesz zdrowy.

Chorzy nie oczekują naszego współczucia, łez i litości. Oni potrzebują wsparcia i zrozumienia. Czują się samotni, znosząc ból. Kto mógł  głębiej zrozumieć ból Chrystusa ukrzyżowanego, niż stygmatycy… Oto wyznanie pewnej współcierpiącej kobiety:

Jezus był taki samotny na krzyżu. Widząc, ilu uczniów go opuściło, czuł, że stracił przyjaciół. To najbardziej go bolało.

Spektakularne cuda takie, jak natychmiastowe i trwałe uzdrowienie, czy lewitowanie, wzbudzały zachwyt i przyrost wiary. Trudno wyobrazić sobie realne egzorcyzmy, które naprawdę się zdarzają.

Nie wolno ulegać oszustom, oszołomom. Oni nie znają naszych doświadczeń, problemów, dolegliwości. Te sekrety wyciągną od nas dzięki sile sugestii. Pokazy fałszywego hipnotyzera mogą budzić fascynację. Kupujcie dzieciom przydatne scrabble, a nie perfidnie podsuwane tablice oujia. Spirytzm, wróżbiarstwo to przesądy, podobne do  innych sztuczek okultystycznych.

Adam Blai jest katolickim eskpertem teologicznym. W swojej książce „Śledztwa w sprawie cudów. Poszukiwanie prawdy o najbardziej zdumiewających wydarzeniach” wyjaśnia wiele sytuacji. Wspomina osoby błogosławione i świętych, którzy wstawiają się za nami u Boga. Ostrzega przed wszelkimi oszustami. Wyjaśnia rolę aniołów i usilne działania demonów. To nie jest książka fabularna, ale też nie zastąpi ona poznawania Katechizmu. Warto umieć oddzielić prawdę wiary od sztuczek manipulantów, którzy mogą doprowadzić do ruiny finansowej
i rodzinnej separacji. Zapewniam was, że 220 stron nie zmęczy czytelników. Poznawajmy świat nie tylko z perspektywy przyziemnej. Gorąco zachęcam do tej lektury.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Esprit

Zaproszenie do sfery intymności.

 Tytuł: Mężczyźni mojego życia

Autorzy: S. Michaela Rak, Małgorzata Terlikowska

Wydawnictwo: Esprit 2022

Kategoria: wywiad

Ilość stron: 293

Moja ocena: 10/10



Piotr Goursat powiedział, że „Współczesny świat szczęka z zimna zębami i potrzebuje miłości, żeby go ogrzać”. Ogrzać, potrzymać za rękę, przytulić jak człowieka chorego. Tym ciepłem siostra Michaela otacza wszystkich swoich podopiecznych. Ona jest po prostu otwarta na potrzeby drugiego człowieka, choćby szczególnie roszczeniowego. Kiedy słyszy, że ktoś zazdrości jej materialnej rzeczy, oddaje ją.

Ona zaniemówiła, myślała, że sobie z niej żartuję. Zaczęłam ją zachęcać, żeby wzięła ten płaszcz, że to dla niej: „Niech pani go nosi,
a gdyby Pani już nie był potrzebny, to może znajdzie się ktoś, kto potrzebuje przyjaźni”.

Kiedy w hospicjum cierpiący człowiek czuje się coraz gorzej, pozostaje mu tylko nadzieja na spełnienie swojej jednej prośby. Na przykład byłoby cudownie, gdyby można jeszcze raz zatańczyć.

Jej nogi  po prostu przesuwały się lekko nad ziemią. On ją nosił, tańczyli w rytm muzyki. Obok stał, w tej chwili niepotrzebny, wózek inwalidzki. Mniej szczęścia miała młoda kobieta, która nie zdążyła raz w życiu pojechać ślubną limuzyną. To był sobotni wieczór, a w nocy z soboty na niedzielę ona przeniknęła do wieczności.

Tak pięknie o umieraniu potrafi mówić siostra zakonna, która świadomie złamała swoją obietnicę z czasów młodości.

Powiedziałam, że przed człowiekiem klękać nie będę. A co się teraz dokonuje? Nieustannie klękam.

Żeby nieść pomoc beznadziejnie chorym, trzeba przełamać się. Trzeba dzielić się miłością jak wigilijnym opłatkiem nawet, kiedy robi to osoba niewierząca.

A ona tak szczerze mi wtedy powiedziała: „Bo wspominając o tym, czym jest łamanie egoizmu, samolubstwa, a ja taka jestem, więc proszę cię, łam mnie, żebym była pozbawiona tego wszystkiego, co nas oddala. Chcę być taka jak Jezus.

W życiu siostry Michaeli nie zdarzały się tylko sytuacje trudne. Były też chwile radosne. Kiedy kąpała się w habicie, pozostali plażowicze weszli do wody w ubraniach. Jeśli stres bierze górę nad profesjonalizmem, wystarczy sięgnąć po białą czekoladę lub białe lody. To jest najlepszy balsam dla osoby obciążonej cholerycznym temperamentem. Tak łatwo dostrzega się przeszkody, a tak trudno dostrzec swoje wady.

Panie Boże, daj nam taką wadę wzroku, żebyśmy byli krótkowzroczni
i widzieli swoje postępowanie.

Proponuję wszystkim poznanie kobiety wspaniałej. Siostra Michaela Rak  rozmawiała z panią Małgorzatą Terlikowską o swoim życie i posłudze. Naturalnie wzruszałem się wielokrotnie nad tą książką, ale przede wszystkim podziwiam tę zakonnicę za jej piękną duszę. Ona wspomniała „Mężczyzn mojego życia”, a ja znów chciałbym poznać kogoś tak hojnie obdarzonego Bożą Mocą. Wydanie tej książki to doskonały pomysł Wydawnictwa Esprit.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Esprit
    

Cierpiąc nie musimy być sami

 Tytuł: Z Bogiem trzeba się kłócić

Autor: O. Filip Buczyński OFM w rozmowie z Tomaszem P. Terlikowskim

Wydawnictwo: Esprit 2022

Kategoria; wywiad

Ilość stron: 317

Moja ocena: 10/10



Dziecko, czyli po prostu mały człowiek, dwa razy oddycha pełną piersią. Pierwszy raz robi to, pojawiając się na świecie, a potem, kiedy wita się
z Bogiem. (Nie)kiedy to odbywa się wkrótce, a w międzyczasie stwórca nad nim czuwa. Tak jest też wtedy, kiedy ziemia za wcześnie się zbliża do samobójcy. Na krótkie, choć nie zawsze proste pytania odpowiada się „szybko”?

Odpowiem, że między dziesiątym piętrem a betonem jest parę sekund
i to jest czas dla Boga.

Najczęściej nieuleczalna choroba dziecka wywołuje ogromy stres
u rodziców, a czasem zazdrość u zdrowego rodzeństwa. Kiedy rak zaatakuje nastolatka, on walczy, dopóki wystarczy mu sił i cierpliwości. Głosu kilkulatka nie wolno lekceważyć. Ono czasem nie chce pójść do szkoły, bo naprawdę ból je osłabia. A co może zrobić maleństwo? Czekać na dotyk rodzica i głos oczekiwany jak błogosławieństwo.

Rodzic nie może uzdrowić dziecka, nie może przywrócić niektórych funkcji życiowych, ale może przy nim być i do niego mówić.

Badania perinatalne dają odpowiedź będącą zwiastunem, ale wiele osób przyjmuje negatywny wynik jak wyrok. To nie jest dziwne. Szokująca może być reakcja post factum.

Dopóki kobieta nie wiedziała, ze nosi pod sercem chore dziecko, mówiła o nim jako o dziecku. Po niepomyślnej diagnozie, najprawdopodobniej pod wpływem lekarza, używała już tylko słowa „płód”.

Potrzeba wiary, żeby przyjąć orzeczenie lekarza, potwierdzenie choroby. Nie wszyscy ludzie rodzą się obdarzeni świadomością Bożej opieki. Przed niektórymi otwiera się długa i często niewygodna droga.

Wiara jest łaską i trzeba się o nią modlić, ale jest też darem. Wiara, jak każda łaska, wymaga współpracy.

Nie wypada odrzucić daru. Najlepiej przekazać go innym. Ojciec Filip Buczyński świadomie wyruszył w drogę życia, aby odnaleźć swoje przeznaczenie i życie w Hospicjum Małego Księcia. Opowiedział o swojej posłudze, pracy i zaangażowaniu w trwanie przy cierpiących do końca. Każdy człowiek potrzebuje pomocy i porady, że trzeba podać rękę przy przejściu na drugą stronę. Pamiętajmy, że prawdopodobnie nie żegnamy się na zawsze z rodziną i przyjaciółmi. Będzie łatwiej, kiedy oni zechcą się z nami przywitać jak matka idąca na spotkanie z synami:

A potem dodaje, że musi zatroszczyć się o siebie, i pomagać innym, bo chłopcy już tam na nią czekają.

Świadomie unikam modnych zwrotów, ale rozmowa franciszkanina
o. Filipa Buczyńskiego z panem Tomaszem P. Terlikowskim skradła moje serce. Fenomenalnie o życiu, umieraniu i śmierci potrafi mówić człowiek, który ponad wszystko kocha ludzi i Boga. Co jakiś czas musiałem odpocząć od tej książki i… poszukać chusteczki. Koniecznie poznajcie tę rozmowę.

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Esprit 



Na drodze życia można spotkać i zagubioną dziewczynkę, i starca, który odnalazł sens życia.

 Tytuł: Krzycz do woli

Autor: Paweł Cwynar

Wydawnictwo: Esprit 2022

Kategoria; thriller

Ilość stron: 495

Moja ocena: 8/10



Nie wszystkim w życiu jest tak wygodnie, że mogą terenówką przyjeżdżać do szkoły po dziecko. Jedni mają kasę, a inni kłopoty. Kto by pomyślał, że tego jednego pechowego dnia Oleńka nie wróci ze szkoły. Przecież można oszaleć, jeśli nie ma kto wspierać zdesperowaną matkę. Na Jacka żona nie mogła liczyć. Wolał wychodzić z domu i zagłuszać strach… bezradność… niewiarę… tchórzostwo.

Mężczyzna podejmuje trud, chłopaczek ucieka.

W domu bez nadziei na szczęście pojawiła się babcia. Nie opuściła rąk. Stała przy kuchennym oknie i uparcie wypatrywała wracającej wnuczki. Kto może wiedzieć, czy Ola jeszcze wróci do domu?

Albo Bóg, albo wróżki.
- Wróżka, wróżka… Teraz to się chyba gada, że terapeutka duchowa czy jakoś tak – rzuciła z grymasem.

Co to za terapia? Popatrzy taka kobieta w karty, rękawem przetrze szklaną kulę, kota ze stołu przepędzi… Kiedy ścierają się dwie niezwykle silne energie, trzeba wybrać tę dobrą. Tę, która wysłucha i natchnie nadzieją. Kościół jest tak blisko…

Przyszła tutaj, bo któż inny mógłby ja lepiej zrozumieć, jak nie Ona? Ta, która sama straciła dziecko…

Odnaleźć kompetentne osoby może tylko człowiek, który jest życiowo zaradny. Czy nierozchwytywany detektyw okaże się bardziej operatywny niż bezwładna policja? Dziadek Antoni dał mu szansę. Bystrzy informatorzy wskazali trop tajemniczego Samuraja. Człowieka, który podporządkował sobie kolegów, wykorzystując zasady bushido.

Facet jest hermetyczny jak Pentagon. Legendy o nim krążą jak o yeti.

Trzeba posiąść głębokie życiowe doświadczenie, żeby odnaleźć właściwą drogę do Boga i czytelników. Samoświadomość to klucz do zrozumienia  najważniejszych interpersonalnych zasad. Pamiętajcie, że w życiu trzeba być potrzebnym jak chleb, a nie nudnym jak czekolada. Spotykamy na swojej życiowej drodze ludzi, którzy zaakceptowali upływ czasu i odnaleźli się w rzeczywistości. Wolny czas, gdy dorastamy, i czas błyskawicy, kiedy się starzejemy.

Pan Paweł Cwynar zaproponował bardzo ciekawą formułę przekazania swoich trafnych, słusznych i głębokich przemyśleń. „Krzycz do woli” jest thrillerem, w której Autor perfekcyjnie zaprezentował dynamiczną fabułę na tle religijnym i filozoficznym. Akceptacja oczywistych prawd teologicznych i socjologicznych bywa łatwiejsza niż zrozumienie grypsery. Zapewne trudno jest połączyć dwie płaszczyzny: emocjonalnie realistyczną i duchowo refleksyjną. Pan Cwynar poradził sobie z tym doskonale.  Gorąco polecam tę rewelacyjną powieść, jasno osadzoną
w polskich realiach.

Za egemplarz książki dziękuję bardzo Autorowi, 
panu Pawłowi Cwynarowi