Pokazywanie postów oznaczonych etykietą politycy polscy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą politycy polscy. Pokaż wszystkie posty
Tytuł: Ostatnia miłość Marszałka Eugenia Lewicka
Autor: Elżbieta Jodko-Kula
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka 2018
Kategoria: historia / biografia
Liczba stron: 191
Moja ocena; 7/10

Sława, stanowisko, pozycja społeczna przyciągają jak magnes ludzi pragnących zaistnieć w świetle fleszy, a choćby tylko w kronikach towarzyskich. Władza jak afrodyzjak przyciąga kobiety i mężczyzn zafascynowanych idolem.



W Polsce zmęczonej wojną światową potrzebny był przywódca, który zapanowałby nad chaosem politycznym i militarnym. Do niedawna Komendant Ziuk, a teraz Naczelnik Państwa Józef Piłsudski, wyniesiony na tak wysokie stanowisko i noszony na ramionach tłumu, marzył
o sukcesie politycznym.


"Towarzyszyła mu głęboka wiara, że udźwignie kolejną życiową rolę - ojca narodu, należało jednak dobrze rozeznać się w sytuacji politycznej
i powstrzymać od nieostrożnych i nieprzemyślanych działań"


Zapomniał, że trwanie na szczycie bywa niebezpieczne, a uwielbienie społeczeństwa może szybko zmienić się w niechęć. Co może skuteczniej podbudować ego, jak nie zachwyt i miłość kobiety? Było to tym bardziej realne, że Piłsudski nie był wyznawcą zasady wierności małżeńskiej aż po grób.

Osłabiony walką o władzę i borykający się z problemami zdrowotnymi "pojechał do wód", aby odpocząć i nabrać dystansu do teraźniejszości. Szybko miejsce u jego boku zwolnione przez drugą żonę Aleksandrę, zajęła "kamea o twarzy okolonej ciemnymi włosami" - pani doktor Eugenia Lewicka. Ta wykształcona, inteligentna kobieta oczarowała Marszałka. 

"Niepospolita uroda, upór w dążeniu do celu i ciekawość świata sprawiają, że starsi mężczyźni tracą głowę dla kobiet, których młodzi prawdopodobnie się boją"




Pani Elżbieta Jodko-Kula przeprowadziła dochodzenie literackie, mające na celu odkrycie prawdy o życiu i śmierci ostatniej z najbliższych Piłsudskiemu kobiet. Nie wolno tu zapomnieć o jego dwóch córkach. Temu opracowaniu nadała wiele obiecujący tytuł "Ostatnia miłość Marszałka Eugenia Lewicka". Autorka tak bardzo chciała przybliżyć postać owej "kresowej panny", że aż zmęczyła mnie jej szczegółową genealogią. Ukazała wszystkie zalety swojej bohaterki i zafascynowana związkiem tych dwojga ludzi ostatecznie sama zwątpiła w ich romans. Mimo moich drobnych uwag polecam tę historyczną książkę, która prezentuje nam normalnego mężczyznę podatnego na wdzięki kobiet, siłę przyciągania władzy i miłośnika dzieci. 

Polecam również: 
https://krainslowa.blogspot.com/2018/05/tytu-kobieta-ktora-pokocha-marszaek.html



Tytuł: Przyszłem czyli jak pisałem scenariusz o Lechu Wałęsie dla Andrzeja Wajdy.
Autor: Janusz Głowacki
Wydawnictwo: Świat Książki 2013
Kategoria: ?
Ilość stron: 236
Moja ocena: 2/10


Pewne wydarzenia zapisane w historii Polski oraz naszych sercach i pamięci nie powinny być wyśmiewane. Ludzi uczestniczących w nich należy szanować bez względu na prywatne opinie dotyczące ich poziomu intelektualnego i stylu życia. Do grona takich postaci należy między innymi Prezydent Lech Wałęsa.


Janusz Głowacki stworzył literacką hybrydę, bo inaczej trudno nazwać coś opatrzone przydługim tytułem „Przyszłem czyli jak pisałem scenariusz o Lechu Wałęsie dla Andrzeja Wajdy”. Ta książka to zlepek pomysłów scenarzysty, niskiej próby popis megalomanii autora, męczący dowcip i paszkwil przeciwko Prezydentowi Polski. Ten utwór nie jest słaby czy mierny. On jest po prostu ZŁY.


Pan Wałęsa świadomy swoich wad powiedział:

Litości, aniołowie nie istnieją, i ja nie jestem aniołem.

Natomiast Janusz Głowacki, przyznający się do bycia ironistą i szydercą, wydaje się być pokrzywdzony rolą scenarzysty, jaką zaproponował mi pan Andrzej Wajda. W tej kwestii zgadzam się z nim, bo nie należy robić czegoś na siłę. Efekty bywają wtedy opłakane.

Jedynym ciekawym elementem tej pozycji wydawniczej jest okładka. Subtelnie podkreśla fakt, że treść jest tyle warta, ile rysunek kredą na tablicy historii.

Odradzam lekturę tej książki wszystkim, a szczególnie młodzieży. Jeśli ktoś ma poznawać dzieje swojej Ojczyzny i losy ludzi z Nią związanych, niech raczej poszuka bardziej wartościowych pozycji. 

Proszę przeczytać raczej:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/05/tytu-kontrrewolucja.html 


Tytuł: Religa. Biografia najsłynniejszego polskiego kardiochirurga.
Autorzy: Dariusz Kortko, Judyta Watoła
Wydawnictwo: Agora 2014
Kategoria: biografia
Ilość stron: 319
Moja ocena: 10/10


Serce jest niepokorne…
Denerwuje chirurga, który bierze je w dłoń, masuje.
Po przeszczepie nie spieszy się, by wznowić pracę. Dzięki wysiłkom lekarzy zaczyna bić. Otwiera się szansa na nowe życie. Cytat otwierający tę recenzję streszcza sen życia
i działalności twórcy polskiej szkoły kardiochirurgii. Zbigniew Religa, człowiek wielkiego serca nie wybierał pacjentów, nikogo nie odrzucał, nie narzucał kryteriów biorąc pod uwagę wcześniejszy tryb życia i przyzwyczajenia. Sam radził sobie ze stresem sposobami krytykowanymi przez ogół społeczeństwa. Dla Niego wszyscy byli jednakowo ważni, dla każdego miał czas. Jeden z „przeszczepieńców”, który zachorował po sześćdziesiątce, przeżył po operacji kolejne 27 lat.

Pani Anna Religa zrezygnowała z własnej kariery naukowej. Troszczyła się o skromny dom
i rodzinę. Doceniała priorytety męża, wspierała go. Wspólnie troszczyli się o dobre wychowanie dzieci i nie narzucali im swoich decyzji dotyczących przyszłości.

Dariusz Kortko i Judyta Watoła opisali ogromne i niezapomniane dokonania człowieka, który wyprzedził swoją epokę o kilka dziesięcioleci. Docent, profesor Religa był człowiekiem skromnym, pewnym siebie, bezpośrednim. Ten charyzmatyczny wizjoner był uwielbiany przez zespół współpracowników. Jednocześnie spotykał się z zawiścią i złośliwością innych lekarzy, którzy go oczerniali, obmawiali i wszystkimi możliwymi sposobami starali się blokować dotacje niezbędne do zbudowania kliniki w Zabrzu. Zdobył szacunek ówczesnych władz państwowych, czemu dal wyraz mówiąc:
Największą pomoc miałem zawsze od czerwonych, a nie od swoich.
Kiedy zaangażował się w politykę, zawiódł się na partiach i ludziach, a nawet usłyszał od pani premier: Religa to leń i próżniak.
Podczas pierwszej uroczystości wręczenia Oskarów Serca zaśpiewał hiszpański Król Tenorów. Na kolejny koncert przyjechał inny wielki tenor wraz ze swoją wybitną rodaczką. Mieli wystąpić z towarzyszeniem orkiestry prowadzonej przez polskiego dyrygenta, który obrażony faktem dzielenia się batutą z kim innym, opuścił salę wraz ze swoimi muzykami. Występ się odbył, a niesmak pozostał.
„Religa. Biografia najsłynniejszego polskiego kardiochirurga” jest książką, która koniecznie należy przeczytać. Jeśli nie uda się komuś kupić ją, to warto jej poszukać w bibliotekach lub przeczytać w wersji elektronicznej.    

Może cię zainteresować również:
Tytuł: Kobieta, którą pokochał Marszałek. Opowieść o Oli Piłsudskiej.
Autor: Katarzyna Droga
Wydawnictwo: Znak Literanova 2018

Kategoria: historia/biografia
Ilość stron: 362
Moja ocena: 10/10


Zdarza mi się czasami stanąć przed pomnikiem Józefa Piłsudskiego i pytam: Czy taką Polskę widziałeś w swoich marzeniach, Panie Marszałku? Co prawda nie słyszę żadnych zgrzytów, ale i błysku w oku też nie dostrzegłem. Może dlatego, że tak wysoko wzrokiem nie sięgam… Pojechałem do Wilna pokłonić się przed pomnikiem na Rossie, skrywającym serce tego wielkiego Polaka. Ja również stanąłem przed wizerunkiem Matki Bożej Ostrobramskiej i modliłem się ze łzami w oczach. Między innymi dziękowałem za wolną Polskę, w której mam szczęście żyć.

Komendant, Naczelnik Państwa, Pierwszy Marszałek Rzeczpospolitej, Dziadek, Ziuk. Serce miał wielkie, zdolne objąć miłością Ojczyznę i wszystkie najbliższe Jemu, kochane kobiety. Uważał, że nie powinny one iść na front i walczyć, ale nie buntował się na wieść o tym, że towarzyszka Aleksandra Szczerbińska kontroluje przerzuty broni i arsenały.


Zaufał Jej - Oli, Olutce, a w końcu Pani Marszałkowej. Ta skromna i prosta kobieta
w młodości słuchała rad polskich patriotek, wąchała dynamit zamiast kwiatów i czekała, czekała… W trudnych sytuacjach mówiła do swojej nieobecnej babki:

Tak jak mówiłaś, idę  swoją drogą,
nie mówiłaś jednak, że będzie tak trudno.

Na kanwie Jej wspomnień Katarzyna Droga opowiedziała historię Państwa Piłsudskich
i nadała temu tytuł nie pozostawiający wątpliwości „Kobieta, którą pokochał Marszałek. Opowieść o Oli Piłsudskiej”.


Wspólne dzieje tych dwojga dzielnych ludzi naznaczone były tęsknotą, nadzieją, emocjami, miłością. Piłsudski odreagowywał stres bawiąc się z córkami. Jego żona neutralizowała złe emocje i z wrodzonym taktem tłumaczyła, prosiła i przekonywała.  

Nieraz wzruszyłem się i rosła we mnie duma bycia Polakiem, kiedy czytałem  tę piękną opowieść. Atmosfera konspiracji, wojennej tragedii i rodzinnego szczęścia sprawiły, że trudno było mi oderwać się od lektury.

Kiedy pojadę jeszcze kiedyś do Spały i spojrzę w okna rezydencji Piłsudskich, może za firanką zobaczę cień kobiety wyglądającej swego męża? Wyobraźnia i miłość czynią cuda, czyż nie?

Józef Piłsudski powiedział kiedyś: Gdy ci powiedzą, że muru głową nie przebijesz, nie wierz temu. Wierzę mu tak, jak zaufały tysiące ludzi przede mną. 

Może cię też zainteresować:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/06/tytu-religa.html

Tytuł: Kontrrewolucja. Liberalna Europa w odwrocie.
Autor: Jan Zielonka
Tłumaczenie: Joanna Bednarek

Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN 2018
Kategoria: listy/politologia
Ilość stron: 294

Moja ocena: 10/10


Niezapomnianym wydarzeniem z końca XX w. była rewolucja w Polsce, której następstwem było obalenie komunizmu. Dramatyczne, a nawet krwawe incydenty często bywały tematem publikacji i filmów. Narodziła się wtedy demokracja.


Pan profesor Jan Zielonka postanowił podzielić się swoimi przemyśleniami o obecnym politycznym wizerunku Europy. Spisał je
w formie otwartego listu do innego socjologa, politologa, komisarza europejskiego Ralfa Dahrendorfa. Swoje przemyślenia opatrzył tytułem „Kontrrewolucja. Liberalna Europa w odwrocie”.


Jesteśmy świadkami znaczących wydarzeń. Ścieranie się populistów 
i liberałów, czyli dwóch ugrupowań usiłujących przejąć ster władzy przypomina dżunglę, gdzie każdy drapieżnik walczy o swoje miejsce. Populiści kierując się własnymi priorytetami starają się poprawić życie ludu, postrzeganego często jako przeciętni konsumenci. Dla  liberałów ważne są głównie wolność i swoboda w każdej dziedzinie, nawet obyczajowej. Nie poświęcają wiele czasu wartościom  społecznym, rodzinnym, religijnym, historii.

Przy moim szacunku dla wiedzy autora tej książki oburzyło mnie jego stwierdzenie, że zwolennicy populistów na pewno przeszli pranie mózgu albo są chorzy psychicznie. Nie kieruję się moimi poglądami politycznymi, ale uważam, że takie stwierdzenie nie powinno znaleźć miejsca w poważnej publikacji.

Na światowej arenie politycznej pojawił się neoliberalizm, zgodnie z zasadą którego można wszystko kupić za pieniądze, prywatyzować , urynkawiać gałęzie gospodarki i usługi społeczne. Rażącym przykładem niczym nieskrępowanego marketingu może być zorganizowanie przyjęcia dla klientów ekskluzywnej marki samochodowej na jednym z bardzo znanych zabytkowych mostów we Włoszech.  




Tymczasem wywalczona demokracja rozsypuje się, co odzwierciadlają wybory nie przynoszące znaczącej poprawy sytuacji. Decyzje dotyczące kluczowych zmian podejmuje mniejszość wpływowych ludzi na wysokich stanowiskach. Terroryzm zagrażający spokojnym obywatelom jest wiązany z migracją uchodźców. Nie wszyscy migranci są „barbarzyńcami”, wielu z nich to intelektualiści, artyści. Geopolityka strachu jest zjawiskiem coraz szerzej widocznym w świetle istniejącej sytuacji potęg mocarstwowych na świecie. Jakim zagrożeniem jest wojna hybrydowa?

Kiedy ludzie czują się zagrożeni, kontrrewolucja czeka za progiem.

Coraz częściej zadawane jest pytanie o kierunek, w jakim zmierza „stary kontynent”. Czy początkiem rozpadu Europy było referendum w sprawie Brexitu i upadłość finansowa Grecji?

Bob Dylan napisał w swojej piosence:

[ Co ze mnie za pożytek, skoro wiem, ale nic nie robię,
           Skoro widzę i nic nie mówię, skoro udaję, że cię nie ma,
           Skoro nie chcę słyszeć grzmotu.
          Co ze mnie za pożytek?

Musimy podejmować decyzje, po której stronie politycznej jest nasze miejsce. Nasze wybory nie mogą się ograniczać do wyrażenia opinii na temat ograniczenia ruchu pojazdów na średniowiecznej starówce naszego miasta.

Koniecznie przeczytajcie tę książkę, bo może wtedy będziecie gotowi podjąć świadomą decyzję, po której stronie barykady jest wasze miejsce podczas toczącej się kontrrewolucji.


Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Naukowemu PWN 


Może Cię również zainteresować:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/03/tytu-nieznana-terrorystka-autor-richard.html