Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść młodzieżowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą powieść młodzieżowa. Pokaż wszystkie posty

„Niepewność” to siostra Niedojrzałości.

 Tytuł: Niepewność

Autor: Stanisław Sałapa

Wydawnictwo: Novae Res 20.09.2021

Ilość stron: 248

Kategoria: powieść obyczajowa / młodzieżowa

Moja ocena: 7/10


„Niepewność” jest siostrą niedojrzałości. Obie towarzyszą wchodzeniu
w kolejny etap życia. Wszystko może ograniczać młodego człowieka: dobre wychowanie lub jego brak, kanony narzucone przez nauczycieli, sposób wysławiania. Zamiast zastanawiać się nad sensem działania, ludzie zadają wiele pytań, czasem retorycznych.

- Stały ludzki dylemat, panie Janie – wiedzieć więcej czy mniej.

Co jest bezpieczniejsze? Chowanie się w skorupę niewiedzy, czy spontaniczne wyjście naprzeciw potrzebom innych? Kiedy Piotr usłyszał o chorobie małego chłopca i jego marzeniach, podarował mu swój skarb. Nie przewidział, że rekompensatą za to będzie drastyczne rozwiązanie innego problemu. No cóż, jedni kolekcjonują znaczki, a inni biją po głowie… W takich sytuacjach Rafałek może stać się Rafałem.

Czyżby ktoś taki jak Rafałek wyjawił swoje głęboko skrywane tęsknoty
i oczekiwania na traktowanie go jako Rafała, a nie jak osaczonego przez życie Rafałka?

Nagle i nieoczekiwanie Piotr stanął w złym miejscu i czasie przed obliczem zła.

Ciemność, z którą się zetknął, nie tylko nie zna tych reguł, ale nie chce ich znać i uznawać na swoje. Musi się w niej zanurzyć? Czy to jest dojrzałość?

A może dojrzałość to dopiero niższy szczebel drabiny do szczęścia? Czy szczebel oznaczony jako „Niepewność” wystarczy już tylko dostrzegać?
A może pójść na całość? Czy to jest czas na świadomą dorosłość, podanie komuś ręki i serca?

To czas, kiedy niepewność powstrzymuje chęć dotknięcia dłoni i ujęcia delikatnym uściskiem.

„Niepewność” opisana przez Pana Stanisława Sałapę, jest mocno osadzona w realiach byłego ustroju. Odzwierciedla to również słownictwo, którym operuje Autor. Kolejne etapy w życiu młodzieńca następują w rytmie, w jakim ewoluuje jego język. Kandydat na prawnika nie powinien przecież rozmawiać, jak dzielnicowy łobuziak. „Niepewność” to bardzo dobra powieść, w której nieśmiałość nie jest ograniczeniem, fascynacja zmienia się w miłość. Dorosłość skutecznie obliguje do wzięcia się za bary z życiem. Kiedyś młodzi ludzie mieli podobne problemy jak dziś, choć wtedy  rozwiązywali je konwencjonalnie. Zdecydowanie warto ją przeczytać i przemyśleć.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Novae Res.

Nie zawsze we dwoje jest łatwiej.

Tytuł: Uwikłana

Autor: Daria Paulina Bączkiewicz

Wydawnictwo: Novae Res

Kategoria: powieść młodzieżowa

Ilość stron: 351

Moja ocena: 7/10


Kiedy w życiu nastąpi pewien kluczowy moment, trzeba odważyć się zacząć kolejny etap w życiu. Może niekoniecznie trzeba zerwać stare kontakty, ale reset jest potrzebny. Nowy punkt na mapie kariery. Nowe miejsce. Nowa praca. Nowi ludzie.

Bystra, dobrze zorganizowana dziewczyna jest w stanie ogarnąć nową rzeczywistość. Praca w imponującej restauracji otwiera szansę na awans zawodowy. Wystarczy tylko właściwie wystartować, a wszystko poukłada się na miarę możliwości i oczekiwań. Maureen jest otwartą, inteligentną
i energiczną młodą kobietą.

Harmonia i porządek pomagały mi w codzienności, w moim roztargnieniu. Stanowiło to ciekawe połączenie. Cała ja – pełna przeciwieństw, ale taka właśnie byłam.

Zaskakująca jest obecność współlokatora w pokoju. Jasne, że manager nie może zapewnić pojedynczego pokoju w hotelu. Ten facet we wspólnym jej pokoju jest jakiś taki… zagadkowy. Gdyby tylko uroda gwarantowała przystępność, Geoffrey byłby na szczycie marzeń dziewczyny.

Zaciekawiły mnie jeszcze bardzie jej słowa: „Każda by chciała takiego faceta jak Geoffrey”

Serio? On jest coraz bardziej dziwny. Zazdrosny, zaborczy, taki wręcz namolny. Trudno z nim wytrzymać. Czasem Maureen miała wrażenie, że skumulowane złe emocje zaprawione niepewnością rozsadzą jej głowę jak ładunek wybuchowy. Ten facet to po prostu arogancki dupek!

Zachowujesz się irracjonalnie. Nie mam pojęcia, kim jesteś. Nie mam ochoty z tobą rozmawiać.

Dziewczyna „Uwikłana” w dziwny interpersonalny, bo nie uczuciowy związek próbuje bronić się przed „opieką” dziwnego faceta. Nie zna jego przeszłości. Pani Daria Paulina Bączkiewicz przedstawiła nam dziwny układ dwojga ludzi dzielących jeden pokój. Jak można przemówić do rozsądku  człowieka, który pragnie tylko jednego – podporządkowania sobie kobiety?

Ta powieść bywa wręcz sensoryczna: naturalnie piękne roślinne otoczenie jest idealnym tłem dla atrakcyjnej restauracji. Nie wiele brakowało, żebym wyobraził sobie smak wyszukanych potraw. „Uwikłana” przypomina powoli rozwijający się kwiat. Przydałoby się trochę ciepła uczuć, bo temperatura wzajemnych pretensji przypomina chłodnię. To jest powieść dedykowana młodym ludziom, którzy szukają swojej drogi. Problem manipulacji, dominacji jest teraz szczególnie modny, więc powieść bardzo dobrze wpisuje się w nurt współczesnej literatury psychologicznej. Warto zrozumieć przesłanie tej książki
i odkrywać kolejne niespodzianki.
Mam tylko jedna uwagę dotyczącą warsztatu literackiego Pani Bączkowskiej. Wszyscy znamy słowo na K, które co najwyżej można traktować jako skrót myślowy. Jestem przekonany, że w powieści obyczajowej można ograniczyć stosowanie tego wyrazu.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Novae Res