Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gerrittsen Tess. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gerrittsen Tess. Pokaż wszystkie posty

Krew z krwi

Tytuł: Wysłuchaj mnie

Tytuł oryginalny: Listen to Me

Autor: Tess Gerritsen

Tłumaczenie: Jerzy Żebrowski

Kategoria: thriller / kryminał

Ilość stron: 352

Moja ocena: 5/10



Niektóre ryby podobno też są komunikatywne, choć nie powiedzą nic na ten temat. Starsza kobieta, trochę znudzona, zabija czas jak złota rybka. Bystrymi oczami spogląda na cichą, nie zawsze spokojną, dzielnicę. Bardzo uważnie śledzi sąsiadów. Zbiera mnóstwo informacji.

Żadna informacja nie jest bezużyteczna. To klucz czekający na zamek, do którego będzie pasować.

Trudniej jest, kiedy nie ma kto poszukać zamka. Może to być dziurka od klucza lub ogrodowa drabina.

Jesteś atrakcyjną kobietą i mieszkasz dokładnie naprzeciwko. To jak oglądanie wystawy cukierni bez cienia szansy, by cokolwiek kupić.

Wszystko może być złudne… Uwodzicielski sąsiad… Podglądacz, który jest śledzony… Wiecznie świeże owoce…

Stolik zdobiła misa z owocami wyrzeźbionymi ze szlachetnych kamieni, zielonymi jabłkami z jadeitu i winogronami z różowego kwarcu.

Nie tylko kamienie są szlachetne. Równie urzekająca jest muzyka, prezentowana przez uzdolnioną panią patolog sądową. Ku poprawie nastroju i skołatanych nerwów owa pani doktor lepiej czuje się na scenie, niż w coraz luźniej związanym duecie śledczym.

Dopiero, gdy zaczęła grać znów cała orkiestra, Maura mogła oderwać palce od klawiszy. Wzięła głęboki oddech i poczuła odprężenie.

Czyżby poziom adrenaliny spadł niepokojąco nisko po zamknięciu śledztwa?

Brakuje mi tajemniczych sytuacji, ekscytujących domysłów. Pozostała nudna znajoma okolica, gdzie udało mi się rozwikłać jedynie zagadkę, kto kogo bzykał.

Z ulgą odłożyłem na półkę kolejną książkę napisaną przez panią Tess Gerritsen. Ogólna drętwota powieści „Wysłuchaj mnie” była tak sugestywna jak scena morderstwa nad łóżkiem mordercy. Rozmasowałem kark, popatrzyłem na puste akwarium bez Henry’ego. Sytuacja, kiedy krytykuję konkretny utwór, należy do rzadkości. W moim odczuciu jest to najsłabsza powieść w dorobku światowej gwiazdy literackiej. Proszę, czytajcie powieści polskich pisarek i pisarzy. Polscy literaci mają klasę i potrafią porwać czytelników. 

Zadurzenie, zazdrość, zbrodnia.

Tytuł: Studentka

Autorzy: Tess Gerritsen, Gary Braver

Tytuł oryginalny: The Choose me

Wydawnictwo: Albatros 2021

Kategoria: thriller

Ilość stron: 368

Moja ocena: 8/10



Kochankowie spod nieszczęśliwej gwiazdy. Zamiast cieszyć się owocami swej miłości, przeklinają swoje życiowe błędy. Uczucia nie są otaczane nimbem świętości. Trywialność chłodzi emocje.

Jak można zachęcić zblazowanych studentów ostatniego roku do przeczytania „Eneidy”, „Tristana i Izoldy”, „Medei” czy „Romea i Julii”? Najlepiej sprzedać te wszystkie historie w seksownym opakowaniu miłości, pożądania i tragicznego fatum.

Romantyczni, legendarni kochankowie postrzegani są z poziomu stolika w pubie. Nagle okazuje się, że Heloiza była bezkompromisową bohaterką, słusznie lekceważącą tabu. Abelard odważył się kochać ją,
a później karygodnie pozwolił zamknąć ją w klasztorze.

Pisze, żeby przyjęła na siebie krzyż. To moim zdaniem pokazuje, ze był bezdusznym palantem, utrzymującym, ze wycierpiał więcej od niej.

A stąd już tak blisko do nienawiści wszystkich mężczyzn. Czy mają być tylko narzędziem to zaspokajania potrzeb fizycznych. Trudno wspinać się po  drabinie do wymarzonej kariery, na której niektóre szczeble mogą być podpiłowane przez zazdrosne „koleżanki”.

Wszystko może stać się łatwiejsze, kiedy ktoś wywinduje Taryn w górę. Profesor Dorian powinien czuć się zaszczycony faktem, że może pomóc fenomenalnej „Studentce”. Piękna, zgrabna, inteligentna, błyskotliwa uważała, że świat powinien natychmiast lec u jej stóp, a kochanek –
w łóżku.

To, czego nie widać było w jasnym świetle, lśni teraz upiornym blaskiem, wspomnieniem przemocy.

Chemiluminescencja to rewelacyjny wynalazek pomagający śledczym odsłonić prawdę. Dlaczego nikt jeszcze nie stworzył substancji ujawniającej fałsz? Dlaczego Tess Gerritsen dopiero teraz zaproponowała współpracę autorską filologowi, profesorowi ukrywającemu się pod pseudonimem Gary Braver. W powieści „Studentka” pojawił się bardzo ciekawy wątek tragicznych bohaterów literackich.

Jak szkoda, że konsultant znający przepisy z zakresu kontroli wewnętrznej szkolnictwa wyższego, nie zwrócił uwagi na nieokiełznany żeński szowinizm. Czyżby autorka „Studentki” obawiała się przypiętej etykietki antyfeministki?

Gorąco polecam ten świetny thriller, który daje nadzieję, że nawet  najgłupsze błędy męża można zaakceptować. Miłość rodzi wyrozumiałość, choć niektórych krzywd się nie zapomina.