Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ameryka Południowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ameryka Południowa. Pokaż wszystkie posty

Wznieść się jak kondor nad barwną codzienność…

 Tytuł: W krainie kondorów

Autorzy: Wiesława Izabela Rudź & Krzysztof Grudź

Wydawnictwo: Novae Res, premiera 4.05.2022

Kategoria: książka podróznicza

Ilość stron: 326

Moja ocena: 10/10



Kondor – potężny symbol Ameryki Południowej. Wystarczy dobry powiew, aby kondor wzniósł się ponad codzienność. Wtedy szybuje
z zaskakującą, przy jego wadze, lekkością. Stabilny jak stary człowiek,
z szyją pomarszczoną jakby wiekiem. Bystrym wzrokiem wypatruje pokarmu, bo przecież i on musi przetrwać. Dumny jak ludzie mieszkający na tym kontynencie. Oczywiście nie jest to reguła, ale
w każdej społeczności żyją różni mieszkańcy.

Jest jedno państwo w Ameryce Południowej, gdzie z ziemi nie widuje się kondorów. Przyczyna jest prozaiczna – tam nie ma gór. Urugwaj to kolebka tanga, futbolu. To jest miejsce, gdzie ludzie „mają czas mieć czas”. Sączą yerba mate z jednej bombilli i rozmawiają, rozmawiają…

Dziś przyjaciele się spotykają, aby dzielić mate i rozmawiać
o braterstwie, okazując sobie jednocześnie szacunek, akceptację 
i zrozumienie.

Argentynę już poznawaną, ale dotąd niezwiedzoną kojarzyć będę
z mężczyznami. Czy to byłby mój „klucz” rozumienia psychiki mieszkańców? Oni dotychczas wspominają Ernesto Che Guevarę – 
w opinii jednych wielkiego rewolucjonistę, innych – mordercę. Che oznacza mężczyznę. Czy on, podobnie jak współcześni Argentyńczycy, uwielbiał oglądać walki kogutów. Zawsze liczy się efekt i zyski. Przygotowanie ptaków pozostaje sekretem trenerów. „Boskie Buenos” nie jest takie
z powodu plagi oszustów i złodziei. Zaskakujące są dźwięki, kiedy grają cykady.

Kiedy pierwszy raz je usłyszeliśmy, wydawało nam się, że to szumy dochodzące z linii energetycznych.

Kiedy już jesteśmy „przy energetykach”… warto pamiętać
o skuteczniejszej metodzie, chyba też uzależniającej – liściach koki. Bardzo chciałbym z zobaczyć choćby „z lotu ptaka” pustynię Salvadora Dalego i drzewo z kamienia.

Zapewne wszyscy znają nazwę jeziora Titicaca, ale niezwykle ciekawa jest na nim wyspa Uros.

Mógłbym tak jeszcze długo wędrować z autorami książki, ale resztę przyjemności zostawię dla Was. Państwo Wiesława Izabela Rudź wraz
z mężem Krzysztofem jechali swoim defenderem, a nam przekazali opowieść wzbogaconą fotografiami. „W krainie kondorów” to nie jest sztucznie ubarwiona wizja podróżnicza. W opisie znalazły swoje miejsce ciemne strony zwiedzanych miejsc i niesympatyczne cechy spotykanych ludzi. Ta książka zapiera dech w piersiach i rodzi marzenie o nowej wyprawie.

Za egzemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Novae Res

Tytuł: Blondynka u szamana. Magiczna wyprawa do świata Indian.
Autor: Beata Pawlikowska

Wydawnictwo: National Georaphic 2010
Kategoria: książki podróżnicze
Liczba stron: 222
Moja ocena: 10/10

Codziennie narzekamy na smog, hałas i szalone tempo życia. Nasze płuca wołają: Tlenu, tlenu, tlenu! Beata Pawlikowska realizując swoje pasje udowadnia, że można czasem pożyć inaczej.



"Blondynka u szamana. Magiczna wyprawa do świata Indian" to nie jest zwykła książka podróżnicza. Bogactwo tej opowieści zawiera się
w zrozumieniu prawdy o pokonywaniu własnych słabości duchowych
i cielesnych.


W dżungli każda roślina i zwierzę walczą jak wojownicy o kawałek własnego terytorium.


Powietrze było tak ciężkie i pełne wilgoci,
że ryby z Amazonki wychodziły na spacer na ląd. 
 

Dla strudzonego wędrowca kąpiel w tej rzece jest porównywalna
z wyprawą w kosmos, bo nie wiadomo, jak się zakończy. Autorka zapewnia nas, że największą pułapką dla eksploratora jest wyobraźnia podsuwająca wizje czyhających wokół zagrożeń. To wszystko jest przewidywalne, ale spotkanie z szamanem w indiańskim obozie jest kompletnym zaskoczeniem.

Ale żeby zostać szamanem, nie wystarczy posiadać daru.
Trzeba go jeszcze odnaleźć.

Szamani nie tylko ratują współplemieńców pokąsanych przez jadowite owady. Uprawiają specyficzną psychoterapię niwelującą lęki, fobie
i choroby psychiczne. Rozumieją znaczenie symboli i łagodzą emocje. 


Zapiski z wędrówki po amazońskiej dżungli wzbogacone są kapitalnym dowcipem sytuacyjnym Pani Pawlikowskiej. Ta odlotowa książka zafascynowała mnie bezgranicznie. Wspomnienia wizji autorki są niebiańsko piękne i piekielnie groźne.

Nietrudno jest domyślić się, jak swoje doświadczenie wspomagają Indianie żyjący w wyłącznym kontakcie z przyrodą. Nie wierzę w moc wszelkich szamanów, szarlatanów i oszołomów. Mimo to z ogromnym
z ogromnym zaintereseowaniem śledziłem przygody tej dzielnej ryzykantki, do czego was gorąco zachęcam. No i koniecznie często wyjeżdżajmy do puszczy, lasu.

Polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/bedac-maymchopcem-sledziem-obroty.html






Tytuł: Ortodroma
Autor: Mateusz Janiszewski
Wydawnictwo: Znak literanova 2018
Kategoria: reportaż
Ilość stron:207
Moja ocena:10/10


Fascynujący świat Ameryki Południowej widziany oczami młodego polskiego dziennikarza
w niczym nieprzypominający barwnych fotografii szalonego karnawału. Pod okiem żony byłego dyktatora swoim specyficznym tempem płynie współczesne życie.


Mateusz Janiszewski bardzo emocjonalnie i obrazowo opowiada o miejscach i ludziach
w swoim reportażu „Ortodroma”.


Wyruszył na trasę ze stolicy Argentyny na Koniec Świata. Jest to podróż z podtekstem filozoficznym. W taką podróż, nie bacząc na niebezpieczeństwa, wyruszają ludzie szukając samotności i wyciszenia. Kiedy wzrok chłonie realne obrazy, czasem obok idzie zakapturzona postać – wcielenie Opatrzności. Jednakowo trudno brnąć przez zanurzone
w upale miasto, jak i przez piasek uciekający spod nóg.  

Liniami rysujemy perspektywę, liniami dzielimy przestrzeń,
szkicujemy nimi plany miast i za ich pomocą kreślimy mapy.

Wędrowcy mogą podziwiać toczenie lodowców, gdzie wbrew oczekiwaniom mieszają się wszystkie zimne kolory. Trudno w to uwierzyć, pamiętając rewelacyjne zdjęcia nieżyjącego już polskiego podróżnika i fotografa, który  był daltonistą.  


Motywem powracającym bardzo często w tym reportażu jest woda: czasem są to pojedyncze krople; innym razem oczami wyobraźni widzimy oceaniczną toń. Lektura tej książki oferuje niezwykłe przemyślenia – w dzień nie sposób się od niej oderwać, a w nocy Ci się przyśni.   

Za egzemplarz bardzo dziękuję wydawnictwu Znak Literanova. 


Może cię zainteresować również: