Pokazywanie postów oznaczonych etykietą filozofia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą filozofia. Pokaż wszystkie posty

Zatrzymaj się, wyrównaj oddech, uspokój się.

 Tytuł: Gdziekolwiek jesteś, bądź. Przewodnik uważnego zycia.
Autor: Jon Kabat-Zinn
Tytuł oryginalny: Wherever You Go, There You are.
Tłumaczenie: Henryk Smagacz
Wydawnictwo: Czarna Owca 2020
Kategoria: filozofia
Ilość stron: 264
Moja ocena: 9/10


Jestem zmęczony. Wciąż spieszę się gdzieś. Mam wrażenie, że coraz szybciej zbiegam po schodach jakby przyciągała mnie siła grawitacji. Spotykam ludzie i mam wrażenie, że ich nie dostrzegam, a tylko o nich myślę. Moja droga życia, którą wybrałem jest jeszcze szeroka
i wygodna. Staram się być uważny, żeby umieć dostrzec, jeśli zwęzi się
z mojej winy. Jestem spokojny, widząc mój strumień życia.

W tym strumieniu pływają same złote rybki. Aby zobaczyć je wyraźnie nie potrzebujemy niczego prócz soczewek świadomości.

Nie mogę pokonać stresu, bo jest on oczywistym elementem życia, ale próbuję go opanować jak morskie fale, po których surfuje człowiek. Jestem pewny, że jeszcze na wiele mnie stać. Potrafię dzielić się z innymi energią, witalnością, ufnością, otwartością i… obecnością. Wydaje mi się, że mam niewyczerpane zapasy tych dóbr. Chcę być przede wszystkim sobą, a nie tylko kimś. Chciałbym z mojej słabości w obliczu niepowodzeń uczynić siłę prostoty. Do tego potrzebna jest świadomość istnienia toksycznego gniewu.

Zdrap powierzchnię zniecierpliwienia, a znajdziesz pod nią gniew.

Rodzice obserwują swoje dzieci, mowę ich ciał i gesty. Mudry to ułożenia dłoni, które mają znaczenie czasem niezauważalne dla naszych rozmówców, osób nam towarzyszących. Kiedyś słyszałem o ahimsach, karmie, ale nie poznałem dokładnego znaczenia tych słów.
Powiecie mi: - To wszystko jest siłą sugestii! Myślę, że to raczej kwestia przemyśleń na tyle cennych, że coraz bardziej aktualnych.

O tym i wielu innych zagadnieniach związanych z medytacją, wyciszeniem i poznawaniem siebie opowiedział Jon Kabat-Zinn w swojej książce „Gdziekolwiek jesteś, bądź”. Mam przed sobą właściwie poradnik zawierający sugestie, jak zmienić swoje podejście do codziennych problemów, naprawianie swoich wad i komunikacji interpersonalnej. Autor twierdzi, że medytacja występuje w każdej wierze i wyznaniu. Nie z wszystkimi tezami zgadzam się, choć znalazłem tu dużo cennych rad. Ta książka może być czytana wyrywkowo. Tu nie ma jakiejś fabuły. Ogromną zaletą tego wydania jest twarda, płócienna oprawa. To już jest zasługa Wydawnictwa Czarna Owca. Polecam ten poradnik nawet tym osobom, który twierdzą, że są bardzo uporządkowane i perfekcyjnie ogarniają rzeczywistość. Na koniec zostawiłem cytat odnoszący się do pokładów ludzkiej świadomości:

Na najgłębszym poziomie nie ma dającego, daru i otrzymującego… Jedynie przemieniający się wszechświat.


Za egemplarz książki dziękuję bardzo Wydawnictwu Czarna Owca
 



Tytuł: Powoli. Jak żyć we własnym rytmie.
Autor: Brooke McAlary

Tytuł oryginalny: Slow. Live Life simply
Tłumaczenie:Dorota Malina
Wydwniactwo: Wydawnictwo
Literackie 2018

Kategoria: poradnik
Liczba stron: 262
Moja ocena: 8/10

- Już tak późno, a jeszcze nie zrobiłam...
- Jutro mija termin, a ja nie
  skończyłem projektu...

- Nie wiecie, gdzie jest ta szkatułka od
  Babci?

- Czy my musimy tak się spieszyć? 

STOP!!! Zacznijmy żyć "Powoli". Pani Brooke McAlary proponuje postepowanie małymi krokami.

Strest rekacja naszego organizmu na pośpieszną próbę ogarnięcia rzeczywistości. Zadajmy sobie pytanie: Dlaczego? Co robimy źle?


Czemu się tak trudzisz, żeby zwolnić tempo
i uprościć swoje życie?

Wszelkie próby zmian mają szanse powodzenia, jeśli będziemy pokonywać nasze opory i zaczniemy od uporządkowania naszego zycia
i domu. Otaczają nas sentymentalne drobiazgi, rzeczy kupowane zgodnie z modą i panującymi trendami.

Ludzie są jak gąbki, których pory wypełniają się każdego dnia informacjami. Spowalnianie naszego zycia polega na oczyszczeniu
z nadmiaru emocji i znalezienie czasu na odpoczynek, hobby, realizowanie pasji najlepiej bez monitorów w zasięgu ręki i oczu. Kiedy poczujemy puls natury, wsłuchamy się
w odgłosy i oczekiwania rodziny, to usłyszymy bicie serca najbliższych nam osób. Po kolejnym "długim dniu" siądźmy do wspólnego stołu i zburzmy niewidzialną ścianę między nami.

Rodząca się świadomość bycia twórczymi, inteligentnymi pomoże nam odrzucić samobiczowanie i stworzyć warunki do samoakceptacji.

Autorka tego poradnika sugeruje nam dokonywanie zmainw codziennym życiu na podstawie własnych doświadczeń. Niestety nie wzięła pod uwagę warunków naturalnych i ekonomicznych w różnych państwach świata. udzie ceniący komfort i wygodę reprezentują inny styl konsumenta niż zabiegani ludzie z lekkimi portfelami.

Czytając "Powoli" odkrylem kilka cennych rad, które przedstawiono mi
w ciekawej formie. Książka urozmaicona jest treściwymi i prostymi ilustracjami rysunkowymi oraz fotografiami.

Ten poradnik jest kontynuacją wydanej w tym roku książki tej samej autorki, opatrzonej tytułem "Prostota". Recenzję tej pozycji również znajdziecie na moim blogu. Polecam wszystkim tę książkę, której przeslanie trafnie podsumowuje stwierdzenie Einsteina, że "szaleństwem jest robić wciąż to samo
i oczekiwać nowych rezultatów".
 


Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Literackiemu.

Polecam również
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/prostota-sia-codziennych-rytuaow.html







   
Tytuł: Za tobą
Autor: Kelly Luce
Tytuł oryginalny: Pull Me Under
Tłumaczenie: Dorota Konowrocka-Sawa
Wydawnictwo: W.A.B. 2016
Kategoria: powieść psychologiczna

Ilość stron: 333
Moja ocena: 10/10


Wspinając się na Górę Objawień próbowałem zrobić retrospekcję mojego życia. Składa się na nie kilka etapów oddzielonych od siebie cienką czerwoną linią: beztroska
i odpowiedzialność, młodzieńczość i dojrzałość, dzieciństwo i sieroctwo. Pielgrzymkę czyli podobną metodę zresetowania swojego umysłu wybrała Chizuru / Rio, główna bohaterka powieści Kelly Luce „Za tobą”.


Młoda kobieta postanowiła zamknąć swoją przeszłość. Powróciły wspomnienia rodzinnego domu pełnego muzyki, figurek origami i obrazów, którego słodką harmonię zburzyły wydarzenia o nieodwracalnych skutkach. Naturalną koleją rzeczy śmierć nastąpiła po życiu tak, jak przeszłość zmieniła się w teraźniejszość.


Smyczek dzieli tę przestrzeń na dwie części, wyznaczając
mimochodem granice między dziewczęcością a kobiecością.

Powrót do ojczyzny ujawnił więcej tajemnic, niż oczekiwała. Zaistniała sytuacja zmusiła ją do ukazania swojego prawdziwego oblicza.

Honne to to, co tak naprawdę myślisz i czujesz;
tatemae to twarz, która pokazujesz światu.

Trzeba kogoś bardzo kochać, aby wybaczyć oszustwo przypominające poślubienie maski zamiast człowieka. Nie sposób przebaczyć zabójstwo własnego dziecka.

Shō Ga Nai – nic się nie da zrobić.



Specyficzna filozofia i kultura Orientu sprawiły, ze podświadomie porównywałem zachowania Japończyków i Polaków. Motyw układania puzzli wyraźnie kojarzy się
z odnajdywaniem swojego miejsca w rodzinie. Popularność mordercy osiągnięta za pomocą stworzenia fanklubu uświadomiła mi specyficzny zasięg mediów graniczący z absurdem. Pielgrzymka, słusznie nie będąca jedynie wyprawą, ponownie uzmysłowiła mi sens takiego działania. Długo będę pamiętał uroczą mini bajkę o motylku i jastrzębiu wyjaśniającą, jak sprawnie zawiązać sznurówki buta. Jeśli chcecie zmienić coś w swoim życiu, rozwiać mroki przeszłości to pamiętajcie okrzyk ludzi dopingujących pielgrzymów: Ganbatte! Nie ustawajcie! Koniecznie zapiszcie sobie tytuł tej powieści – „Za tobą”.

Polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/03/tytu-istota-ryzu.html




Tytuł: Wszyscy ludzie, których znam, są chorzy psychicznie.
Autor: Krystian Nowak
Wydawnictwo: Flow Books 2018
Kategoria: beletrystyka
Ilość stron: 288
Moja ocena: 8/10


Stanąłem przed półką z książkami czekającymi cicho na mój wybór. Ale, co tam robi na okładce ten dziwny facet w masce królika? Chce mnie zabrać na spotkanie z Alicją, gadającymi kotami i sławnymi pisarzami. Ciekawe… Wchodzę w to!


Wszystko się zmienia wraz z upływem czasu: świat, jego realia, słownictwo, potrzeby
i oczekiwania. Teraz garść lajków i szczypta hejtanu atencjanu wybornie poprawia smak codzienności. No i jak tu żyć bez Feja, kiedy brakuje hajsu na jedzenie. Do zawodów
w Wódjitsu stają ci najbardziej zdesperowani, a przegrana to nie tylko ból głowy… Ewolucja subkulturowa znajduje odbicie w stylu życia, gdzie coraz mniej widać proletariuszy, dresiarzy, noobów; coraz łatwiej spotkać hipsterów, erudytów.



W świecie zdominowanym na każdym kroku przez wolny rynek próbuje odnaleźć się Krystek, błyskotliwy copywriter i niespełniony literat. Próbki jego humoru skutecznie rozpraszały moje skupienie nad książką.

Biegi zmieniają się jak pory roku –płynnie i nieubłaganie.
Škoda twojego czasu na inne auta.
(Fragmenty reklam samochodów do sprzedania)

Zaskoczony słucha filozoficznych rozważań i krytycznych opinii swoich… kotów. Warto odkrywać codzienność Krystiana Nowaka, który twierdzi: „Wszyscy ludzie, których znam, są chorzy psychicznie”. Udawanie przed sobą i innymi to kiepska metoda na poprawę swojego losu. Może zamiast tego popracować?

Nie takie rzeczy ludzie dla pieniędzy robią przecież.

Przeczytajcie koniecznie tę książkę, której akcja rozgrywa się tu i teraz. Ja poznałem kilka nowych słów i zwrotów, których Wy używacie może codziennie. Życzę Wam ciekawej lektury i czekam na Wasze komentarze niekoniecznie tylko o tej powieści ;)  
   

Dziękuję bardzo za propozycję wydawnictwa Znak Literanova,
a za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Flow Books. 
      
Tytuł: Siódma funkcja języka.
Autor: Laurent Binet
Tłumaczenie: Wiktor Dłuski
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie 2018
Kategoria: thriller
Ilość stron: 453
Moja ocena: 7/10


Nie wystarczy mieć wystarczający zasób wiedzy, aby przekonać rozmówcę lub słuchacza. Sztuką jest przekazać treść w interesującej formie. Język to nie tylko słowa prawidłowo złożone w zdaniu, ale również znaki łatwo dostrzegalne i właściwie zinterpretowane.


Roland Barthes w mistrzowski sposób opowiadał zarówno o krawatach, miłości, Japonii, jak i fotografii. Zabrał ze sobą z tego świata zagadkę dotyczącą „Siódmej funkcji języka”.

Laurent Binet zabrał mnie w niezwykle ciekawą wyprawę do miejsc widzianych jak przez obiekt „rybiego oka”. Podczas tej podróży czytelnik może spotkać wybitne osobistości ze świata nauki, sztuki, polityki, sportu prezentowane na pierwszych stronach gazet
i w kronice XX w.



Podążając za tokiem myślenia różnych postaci zajadle broniących swoich przekonań
i światopoglądu, zgodziłem się z myślą zawartą w cytacie

Dla Czerwonego Kapturka światem rzeczywistym jest ten,
w którym wilki mówią.

Lektura tej powieści jest przygodą wymagającą od nas dość dużego zaangażowania. Nie tylko poznajemy sens rozważań i dyskusji intelektualistów, ale także wykorzystujemy umiejętności godne poligloty.
W książce pana Binet’a odnalazłem też kilka bardzo ciekawych odniesień do polskiej historii, gdzie przypomniana jest Solidarność, papieskie pielgrzymki i zapisane w naszych sercach gesty. Wspomniano tu różne postacie od Mickiewicza i Słowackiego do Wałęsy
i Wojtyły…

Głównym wydarzeniem w tym thrillerze jest wypadek uliczny, jego następstwa i śledztwo. To wszystko jest zatopione w gęstej atmosferze rozważań filozoficznych, politologicznych, literackich, socjologicznych.


Polecam tę lekturę zdecydowanie różniącą się od popularnej literatury sensacyjnej
i obyczajowej. Tym, co drażniło mnie w tej powieści było słownictwo brudne i wulgarne, wręcz rynsztokowe. Kontrast tego i rozważań zaprezentowanych w formie pięknego literackiego języka to nie jedyny kontrast szokujący podczas czytania tego dzieła.
 

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Literackiemu  

Prostota. Siła codziennych rytuałów.

Tytuł: Prostota. Siła codziennych rytuałów.
Autor: Brooke McAlary
Tłumaczenie:Bożena Kosowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie 2018
Kategoria: socjologia
Stron: 99

Od pewnego czasu jestem zmęczony, drażliwy. Nie potrafię ogarnąć wszystkich codziennych problemów. Przypominam sobie czasy mojej młodości, kiedy wszystko było prostsze. I oto nagle znalazłem kilka bardzo dobrych rad, jak wyjść z impasu. Podsunęła mi je Brooke McAlary w książce „Prostota. Siła codziennych rytuałów”. 



Przeciętny człowiek nie może zrezygnować z pracy z kilku powodów, ale warto zmienić swój tryb życia, a przynajmniej spróbować. 
W codziennym życiu spróbujmy wyjść poza ograniczający nas schemat
i stwórzmy rytm ranków i wieczorów, bo po środku jest praca.

Tańcząc utrzymujemy rytm, stajemy się bardziej elastyczni. Nie zaczynajmy od jive’a, lepszy będzie foxtrot. :) 

A tak mówiąc poważnie powinniśmy znaleźć czas na drobne przyjemności. Bo czy w zapędzonym życiu jest czas na nie, na miłość, śmiech? Na przeszkodzie temu stoją nasze elektroniczne narzędzia pracy i wypoczynku. Choć na krótko odłączmy się od sieci, użyjmy wyłącznika i poczujmy smak, dotyk, usłyszmy delikatne dźwięki. Jest to możliwe, kiedy zaangażujemy się 
w wykonywaną JEDNĄ czynność. 



Autorka tego mini-podręcznika proponuje kilka prostych ćwiczeń, zajmujących nie wiele czasu, a pomagających zmienić nasze życie. Nie będzie łatwo, ale też nikt nam tego nie obiecywał. Wszystkie zmiany wymagają czasu, energii, wysiłku. Nie muszą to być domowe rewolucje, bo przy nich nasze nadwyrężone baterie organizmu jeszcze bardziej osłabną. Warto czasem powiedzieć NIE, wyluzować się i działać bardziej spontanicznie. 

Bardzo podoba mi się pomysł oczyszczania głowy z problemów poprzez przelanie ich na papier. Nasi rodzice, dziadkowie nie używali smartfonów, tabletów, laptopów. Pisali pamiętniki. Niejedna osoba czytająca te słowa powie: Człowieku, jesteś niedzisiejszy. Tak się żyje. 
Wiem, ale chcę spróbować inaczej. Potrzebuję realnie wyjść do ludzi, choćby do drugiego pokoju i smakować herbatę, rozmawiać. Wtedy znajdziemy sposób na to, jak wspólnie pochylić się nad rzeczywiście ważnymi  problemami codziennego życia. 

Może spacerując zobaczysz wiewiórkę gryzącą orzech. Ona cieszy się ta zdobyczą i jej smakiem, a nie rozważa problemów logistycznych 
i gospodarczych z tym związanych.  

Jestem pozytywnie nastawiony po lekturze tak prosto napisanej świetnej książki. „Prostotę” autorstwa młodej kobiety, pani McAlary proponuję zostawić na podręcznym stoliczku, gdzie siadasz z filiżanką herbaty. 

Pamiętaj, nie pij gorącego płynu w biegu, bo to jest niebezpieczne!

Gorąco polecam również:
https://krainslowa.blogspot.com/2018/01/tytu-cisza-autorzy-magdalena-wojcik.html