Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Katarzyna Bonda. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Katarzyna Bonda. Pokaż wszystkie posty

Zapach kobiety

Tytuł: Miłość pokonuje śmierć

Autorka: Katarzyna Bonda

Wydawnictwo: Muza 

Kategoria: kryminał/thriller psychologiczny

Ilość stron: 352

Moja ocena: 8/10


Zapach kobiety bywa urzekający, uwodzący, uzależniający. Zwodniczy. Może tak zawładnąć zmysłami niewidomego mężczyzny, że ten zobaczy przed sobą płomień uniesień. Obietnice sformułowane nadzwyczaj atrakcyjnie mącą umysł faceta.

- Gdybyś czegokolwiek potrzebował. Cokolwiek chciał otworzyć…
- szepnęła, nachylając się tak blisko, że wyraźnie czułem zapach jej potu, zmieszany z perfumami, i zdawało mi się to niebiańską kompozycją.

Zrobiło się piekielnie gorąco. Nie dziwię się, że Radek szukał zacisza, gdzie mógłby zebrać myśli i refleksje. Jak Anna mogła dopuścić, żeby ktokolwiek wyrwał się spod jej kontroli? Wciąż mówił coś
o odosobnieniu. Szukał miejsca w zakonach, żeby się tam zamknąć na jakiś czas.
 

Biada temu, kto nadepnie jej suknię utkaną z perfidii opartej na poczuciu własnej doskonałości. Niebezpiecznie odurzony był chłopak, który chciał poznać sekret tajemniczego ogrodu, rezydencji, ciała.

Kiedy nagle zamiast mroku, oczy razi światło kryształowego żyrandola, trudno oprzytomnieć.
- Miałeś dużo szczęścia – odezwała się.
Wstała, zaświeciła niedużą lampkę.
- Że nie spadłeś na głowę, tylko na d… - Zachichotała.

Dojrzały, doświadczony mężczyzna bywa spostrzegawczy. Znając demoniczną kobietę, nie ulegnie jej wpływowi.

Wtedy Lesław zauważył, że synowa odpicowała jak do opery, a ogon duszących perfum ciągnie się za nią niczym tren balowej sukni.

W życiu nie ma przypadków. Przeznaczeniu można pomóc. Naiwną osobę łatwo oszukać i oczarować, roztaczając przed nią wizje zwycięstwa
i spełnienia marzeń.

Zaprosiła mnie z dziećmi, a kiedy te zasnęły, rozłożyła tarota i zaczęła mi wróżyć.

Dziwna jest miłość, którą przegania zapach mężczyzny, nie przypominający kompozycji Diora. Przemawiają do nas proste kryteria. Dla was są tylko dwa kolory: ciemny i jasny. Łatwo uwierzyć, że słowa: „Jesteś moim słońcem, każdym oddechem, namiętnym westchnieniem”, trafiły do właściwego adresata. Który z nas nie wyprostowałby się wtedy, wciągnął brzuch a wzrok mu się zamglił, czytając to…

Bo przecież:
Bóg stworzył co najpiękniejsze. To jesteś ty.
…
Pomyłka.

Pani Katarzyna Bonda napisała książkę, za którą bardzo chcę Jej podziękować. „Miłość pokonuje śmierć” to świetnie napisany thriller psychologiczny, a nie kolejny kryminał, pod jakimi uginają się półki. Bardzo miło być porównanym do artefaktu, a nie ludzkiego odpowiednika dinozaura: Musicie wiedzieć, że w weekendy, a tym bardziej w poście, antyki nie przychodzą. Zapewne Autorka wolałaby obejrzeć film zrealizowany na podstawie jej powieści, ale niech to nie będzie ten utwór. Lektura tej książki budzi wyobraźnię, a nie proponuje gotowe nielotne obrazy. Niech wystarczą widzom już zekranizowane inne książki, które napisała Pani Bonda.  


Życie jest jak hazard, dopóki żyjesz – grasz.

Tytuł: Miłość lecz rany.  
Autor: Katarzyna Bonda
Wydawnictwo: Muza 2019
Kategoria: kryminał
Ilość stron: 742
Moja ocena: 9/10

Każdy mężczyzna powinien być wojownikiem. Nie chodzi o poruszanie się kocim krokiem
z nożem, kindżałem, obrzynem czy kałasznikowem w ręku. Najważniejsza jest psychika. Człowiek dojrzały do walki za innych
i o swoje ideały musi wyznawać niezłomne wartości. Kiedyś uczono młodych chłopców takich zachowań. Prawdopodobnie teraz trenerzy sztuk walki bardziej koncentrują się na sprawności i umiejętności obrony.

Nie hołubiono nikogo. Nie miały znaczenia status materialny, narodowość ani wiek. Wszyscy byli równi. Liczyła się godność, honor, szacunek dla innych.

Te walory charakteru powinny współgrać z poszanowaniem rodziny.
W życiu żonatego mężczyzny nieczysta namiętność nie powinna rzucać cienia na małżeństwo. Nawet wtedy, jeśli nie jedna żona zaprząta umysł.
Tutaj duchowość przeplata się z prostym realizmem; elementy telekinezy nie tłumaczą efektów magicznych.

Najpierw trzeba uwierzyć. Potem ruszyć w drogę. Nie odwrotnie.

Pani Katarzyna Bonda rewelacyjnie opisała życie w Kazachstanie pod koniec XX w.. Poznając męskich i żeńskich bohaterów powieści „Miłość leczy rany”, zastanawiałem się nad ich mentalnością. Nie pasowali mi do czasów współczesnych, ale detale i język używane przez nich były nowoczesne. Mam zaufanie do Autorki i wiem, że bardzo starannie przygotowuje swoje utwory od strony merytorycznej. Historia rodu Kunanbajewa obfitowała w mroczne wydarzenia. Niektóre sytuacje przypominały walki gangów. Szacunek dla umiejętności mentorskich jest za słabym argumentem w rozgrywkach politycznych. „Dworskie intrygi” na szczycie władzy to domena kobiet dbających o domowe ognisko. Ich charaktery są ciekawie skomplikowane.

Schowała się w swoim czołgu. I nie zamierzała przed nikim otwierać włazu.

Czytając „Miłość leczy rany” odbierałem specyficzny dress code. Moją uwagę zwróciły zestawienia strojów postaci. Wyobrażałem sobie skóry, perły, kreszowe dresy, szpilki, jedwabie i białe koszule.
Uważam tę powieść za najlepszą w dorobku literackim Katarzyny Bondy. Jestem zainteresowany kolejny książkami tworzącymi tę trylogię kryminalną „Wiara ∙ Nadzieja ∙ Miłość”. Ciekawie brzmią tytuły: „Miłość czyni dobrym” i „Miłość pokonuje śmierć”.


Brawo, Pani Katarzyno!!!