Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Krzysztof Domaradzki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Krzysztof Domaradzki. Pokaż wszystkie posty
Trylogia Krzysztofa Domaradzkiego
Tytuły: Detoks, Trans, Reset
Wydawnictwo: Czarna Owca 2018 / 2019
Kategoria: kryminał / thriller psychologiczny / powieść obyczajowa
Moja ocena: 8/10



Siła uzależnień jest zniewalająca. Żądza władzy, hazard, seks, alkohol, narkotyki tylko pozornie uatrakcyjniają życie. Zadziwiał mnie komisarz Kawęcki, który nie ruszał się bez swojej gigantycznej tuby z magiczną zawartością. Razem z wódką wyparowały z niego gniew, determinacja
i wręcz chorobliwe zaangażowanie. Pozostała imponująca inteligencja
i spostrzegawczość. Picie wódki jest absorbujące, ale nie na tyle, żeby nie czytać książek. I tu potrzebny jest skuteczny „Detoks”, czyli praca. 


Żyję tak, jakby wszystko, co mnie otacza, było tylko planszą, po której muszę się poruszać.

To życie rzuca kłody pod nogi, ale czy trzeba wpaść w „Trans”? Kawęcki to samotny wilk, ale zgodnie z prawem natury spotyka na swojej drodze przeróżnych osobników. Ludzie żyjący w szklanych domach nie powinni rzucać kamieniami. Nie sposób zamknąć się w swoim małym świecie mieszkania na łódzkim osiedlu. Nie można odciąć się od przeszłości
i popełnionych błędów szczególnie wtedy, kiedy jest się rozliczanym
z własnej przeszłości.


Potem jest już tylko jedna możliwość pogodzenia się ze swoim sumieniem. Trzeba wykonać „Reset”, żeby funkcjonować i żyć dalej. Nigdy nie wiadomo, jaka rola przypadnie w udziale. 

- Nie jestem już psem.
- Zawsze nim będziesz. Tyle, że bez obroży.

Lektura tej trylogii wywoływała u mnie różne emocje od szacunku przez niesmak aż do oburzenia. Wysokie umiejętności literackie Pana Domaradzkiego sprawiły, że z rosnącym zainteresowaniem przeczytałem bez przerw wszystkie powieści tworzące ten cykl. Nigdy wcześniej nie zdarzyło mi się tak wytrwale śledzić opowieść zapisaną w kilku utworach. I zapewne szybko nie powtórzę tego „wyczynu”, choć to nie jest pewne. Niektóre postacie zaskoczyły mnie, nieliczni byli przewidywalni. Na długo pozostanie w mojej pamięci wizja dziewczynki i mordercy pochylonych obok siebie nad „grą w klasy”. Wtedy poczułem mrowienie na karku.


Za wszystkie te odczucia dziękuję Autorowi i Wydawnictwu Czarna Owca, dzięki którym miałem możliwość przeczytać bardzo dobrą trylogię
o moim rodzinnym mieście. 



Za egzemplarze książek tworzących tę trylogię
dziękuję bardzo Wydawnictwu Czarna Owca.

Proponuję recenzje wszystkich trzech powieści Pana Domaradzkiego:
https://krainslowa.blogspot.com/2019/09/tytu-detoks-autor-krzysztof-domaradzki.html
https://krainslowa.blogspot.com/2019/10/tytu-trans-autor-krzysztof-domaradzki.html
https://krainslowa.blogspot.com/2019/10/tytu-reset-autor-krzysztof-domaradzki.html
Tytuł: Reset
Autor: Krzysztof Domaradzki
Wydawnictwo: Czarna Owca 2019
Kategoria: kryminał
Ilość stron: 558
Moja ocena: 7/10

Coś się zablokowało, zawiesiło, przestało działać. Pecet odmówił współpracy. Jaki problem? „Reset”… trzy klawisze wciśnięte jednocześnie… i po kłopocie. To jest proste tylko w przypadku sztucznej inteligencji.

W życiu to nie jest takie łatwe, bo ono jest grą jak poker. Tu nie pomogą znaczone karty. W rozdaniu los może dać Ci mocne karty albo blotki. Tomek Kawęcki był największym hazardzistą, który na szali kładzie własne życie. I to grając marnymi kartami. Nie tylko jemu potrzebny był reset w powieści Krzysztofa Domaradzkiego. Tropienie seryjnego mordercy utknęło w martwym punkcie, a winnych zaistniałej sytuacji trudno było znaleźć.

Przypominało to zetknięcie dwóch równoległych, zupełnie niepodobnych do siebie światów. A jednak równie obrzydliwych.

Kreatury, kombinatorzy, decydenci, zwyrodnialcy to nie tylko gangsterzy. To byłoby zbyt proste. Przeszłość rzuca cienie na teraźniejszość.

Niektóre rzeczy nie wychodzą z ludzi. Zostają w nich niczym toksyny. Jak znamiona widzialne wyłącznie dla ich bratnich dusz.

W środowisku ludzi fałszywych, zakłamanych i bezwzględnych wszystko jest możliwe. Przedstawiciel prawa współdziała z przestępcą, matka nie rozpoznaje syna, zbyt dociekliwa dziennikarka jest ofiarą płatnych zbirów. Agencja ochrony zostaje okradziona, a ochroniarz szantażuje pracodawcę.

Pan Krzysztof Domaradzki w „Resecie” zrezygnował z wyeksploatowanej psychologii na rzecz fanatyzmu religijnego, sensacji nabierającej coraz szybszego tempa i wulgaryzmów uzasadnionych środowiskiem. Niektórych bohaterów obdarzył nadmiarem emocji, a innych pozbawił empatii i uczuć.

Przypominał androida, któremu zapomniano zaprogramować emocje.

Gorąco polecając Wam tę powieść, zacytuję jeszcze raz stwierdzenie Tomka Kawęckiego: Lubię wierzyć, że historia się powtarza. Że wszystko, czego doświadczamy, jest tylko unaocznioną reminiscencją czyichś żyć.


Autor słusznie zdecydował się na formę trylogii. Kolejne części wiążą ze sobą nierozwiązane śledztwa. Ci sami bohaterowie pojawiają się we wszystkich częściach, co ułatwia zrozumienie wzajemnych układów nie zawsze partnerskich. Te powieści to swoisty przewodnik po współczesnej Łodzi. Panie Krzysztofie, gratuluję pomysłowości, umiejętności i czekam na kolejne książki.

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Czarna Owca

Polecam również wcześniej wydane powieści, składające sie na tę trylogię:
https://krainslowa.blogspot.com/2019/09/tytu-detoks-autor-krzysztof-domaradzki.html
https://krainslowa.blogspot.com/2019/10/tytu-trans-autor-krzysztof-domaradzki.html

Tytuł: Trans   
Autor: Krzysztof Domaradzki
Wydawnictwo: Czarna Owca 2019
Kategoria: kryminał / powieść obyczajowa
Ilość stron: 592
Moja ocena: 9/10

No i co zrobić, kiedy wszystko w życiu wali się na głowę, a problemy jak burzowe chmury zagęszczają się i grozi katastrofa? Tylko napić się… i odreagować stres. Pewnie ktoś ma lepszą radę, ale jak wyjść z „Transu? Jak zachować trzeźwy osąd, kiedy pod nogami lądują kolejne kłody? Ale fason trzeba trzymać! Jak stanąć twarzą w twarz z człowiekiem wielkiego formatu, który imponuje inteligencją i klasą? 

Przez dłuższą chwilę dwaj mężczyźni pochodzący ze skrajnie innych światów, różniący się jak porno od romansu, mierzyli się wzrokiem.

Problem z alkoholem to nie jest koniec świata. Przecież można udowodnić, że myśli poukładane tworzą konkretne sekwencje. Nie jest znów tak trudno uporządkować fakty, koncepcje, domysły. Trzeba założyć czystą koszulę i choć udawać, że się wychodzi na prostą. Co prawda nie można wyczyścić swojego życia, jak buta ubrudzonego psimi odchodami, ale warto spróbować.

Takie i podobne im myśli tłukły się po skołatanej głowie komisarza Kawęckiego, kiedy pojawiła się dwuosobowa komisja z wydziału wewnętrznego. Właściwie po co się pojawili? Czy chcieli odwodnić mu zaniedbania i brak profesjonalizmu, czy udowodnić mu jego marną wartość? Te rozmowy czasem przypominały reakcje dwóch psów na dym papierosowy wypuszczony prosto w ich nosy. Potężny labrador zaskomlał i uciekł. Ociężały buldog rozszczekał i został na miejscu. A policjant rozbił swoje drażniąc, prowokując i pytając zamiast odpowiadać.

Poszukiwanie psychopatycznego mordercy w wielkim mieście czasem stwarza wrażenie błądzenia we mgle. Powolne tempo śledztwa nie drażniło mnie w tej powieści. Najbardziej denerwowała mnie próba wrobienia Boga we współudział w zbrodni. To nie polityk, więc nie wytoczy procesu o zniesławienie? To przecież brak empatii potrafi zmienić osobowość człowieka i odkryć w nim pokłady zła. To nie jest jednoznaczne z fanatyzmem religijnym.

Nie twierdzę, że polubiłem Tomka Kawęckiego, bohatera trylogii, którą napisał Pan Krzysztof Domaradzki. „Trans” to szczególny okres w życiu alkoholika. Nie mam tego problemu, ale rozumiem faceta, który próbuje sobie poradzić sam ze sobą.

Kawęcki, zbłąkane ponad czterdziestoletnie dziecko, które wkroczyło
w etap buntu przeciwko zastanej rzeczywistości.



Nie wiem też, jak udało się Autorowi tak grać na moich emocjach. Ta powieść przypomina mi słuchanie ostrego rocka. Czasem boli głowa, ale uparta melodia wraca i wciąż od nowa puszczam tę samą płytę. Co bym nie napisał, i tak zaraz wezmę do ręki „Reset”. Ta powieść Pana Domaradzkiego jest na tyle bardzo dobra, że koncentruje myśli i zmusza do refleksji. Po prostu jest super!

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Czarna Owca

Polecam również
https://krainslowa.blogspot.com/2019/09/tytu-detoks-autor-krzysztof-domaradzki.html

Tytuł: Detoks
Autor: Krzysztof Domaradzki
Wydawnictwo: Czarna Owca 2018
Kategoria: kryminał / thriller psychologiczny
Ilość stron: 527
Moja ocena: 9/10

Chodząc ulicami mojego miasta spotykam różnych ludzi. Czasem próbuję zgadnąć, kim są. Może siedzący na ławce menel, jest po prostu odartym z godności i lepszego ubrania człowiekiem, zostawionym przez najbliższych na pastwę losu? Czy piękna dziewczyna idąca z akademickim notatnikiem pod pachą, mogłaby sprzedawać swoje ciało i która traktowała mężczyzn przedmiotowo? Czy elegancki, zadbany nauczyciel akademicki spotkany na terenie uczelni mógłby zaskoczyć mnie swoimi preferencjami
i uzależnieniami? A ten tłusty, cuchnący facet, który wyszedł
z restauracji to nie znany łódzki prawnik? Kim jest mężczyzna wyglądający jak pospolity zbir z pokancerowaną twarzą i bliznami na głowie? Może to jest policjant?


Często pozory mylą. Ludzi uzależnieni od alkoholu, nikotyny, narkotyków, hazardu czy seksu żyją w swoim małym piekle. Dla jednych jest ono rodzinnym domem, z którego wynieśli złe wspomnienia
i traumę. Dla innych to miasto, w którym pokutują za swoje grzechy. Dla niektórych to samotne mieszkanie, w którym są uwięzieni i pozostają im tylko fotografie przez nich robione.


Takich ludzi sportretował Krzysztof Domaradzki w swojej powieści "Detoks". Dla nielicznych osób taką metodą odtruwania jest praca,
ale do tego potrzebna jest higiena umysłu. Później dla ambitnych
i inteligentnych przychodzi czas na mapowanie myśli, ale to już wyższy poziom. To walka z własną głupotą. 


Niezmiernie ciekawym przykładem takich działań jest komisarz Tomek Kawęcki - inteligentny gbur i profesjonalista, Pan Problem. Powieść Pana Domaradzkiego to nie tylko kryminał osnuty wokół wstrząsającej zbrodni. To jest niezwykły thriller psychologiczny, w którym autor opowiedział o skomplikowanych meandrach ludzkiej psychiki. Mrok pozostaje w człowieku, w zakamarkach duszy. W tej książce bardziej fascynyjący niż fabuła, są bohaterowie. To oni zmuszają do refleksji
i  przemyśleń. Proszę pamiętać, że psychiatria nie jest matematyką, czymś wymiernym i porównywalnym. 


Po lekturze tej wciągającej powieści powieści jestem przekonany, że nie chciałbym takich ludzi spotkać w realnym świecie. Mimo to po każdym przeczytanym akapicie i rozdziale tej książki byłem coraz bardziej pewny tego, że koniecznie muszę przeczytać pozostałe dwie książki Pana Domaradzkiego: "Trans" i "Reset". Jestem Łodzianinem i trylogia z moim miastem w tle to dla mnie lektura obowiązkowa. Dla Was będzie to niezwykle interesująca okazja poznania mojego miasta, w którym nie wszystko jest piękne. Panie Krzysztofie, już jestem pańskim fanem.  

Za egzemplarz dziękuję bardzo Wydawnictwu Czarna Owca