Tytuł: Isola
Autorka: Allegra Goodman
Tłumaczenie: Monika Popławska
Wydawnictwo: Literackie 25.03.2026
Gatunek: powieść obyczajowa
Ilość stron: 520
Moja ocena: 9/10
Umiejętność czytania nie jest kluczem do zrozumienia
treści.
Żeby zrozumieć modlitwę, trzeba pojąć jej sens.
Damienne nie umiała czytać, ale nauczyła mnie, jak się modlić.
Piastunka kochała swoją podopieczną miłością
bezwarunkową. Bez niej świat Marguerite rozpadł się jak marzenie, jak
złudzenie. Już nie miał kto stanąć w obronie młodziutkiej kobiety. Ludzie nie
czujący w ręku twardej monety, odwracają się pozornie bezradni.
Wątpiłam. Nie ufałam Opatrzności, ale błagam was, bądźcie moimi
aniołami stróżami.
Marmurowe postacie przypominały jej, zbyt szybko dojrzałej
kobiecie, zabawy w wieży. Został zamknięty etap życia, kiedy wzorcem była
czarodziejka Kirke i waleczna Tymoris. Wróciły obrazy z przeszłości. Przeklęta
Isola, góra na której codziennie trzeba było walczyć o życie
i oddać śmierci
swoich najbliższych.
Cytra, skrywająca zwłoki synka, przywiodła wspomnienie
nauki gry na klawesynie. Kiedy Roberval swoimi dłońmi przykrywał dziewczęce
ręce
i prowadził ja po klawiaturze.
Nie odważyłam się na niego spojrzeć, ale czułam jego doświadczenie.
Muzyka przepływała przez nas.
Jego ręce… Kiedy płynęły po klawiszach na fali
dźwięków, wywoływały dreszcze. Kiedy krzyczał na nią, niepamiętającą wybranych
psalmów, budził rozpacz, wstyd, wręcz niewiarę. A przecież tylko Matka Boska wytrwała z nią do
ostatniej przerażającej chwili w zimnej grocie. Kiedy Marguerite z nadzieją
spoglądała w dal, Boża opiekunka już też poszarzała.
Matka Boska patrzyła mi w oczy, ale nie mówiła nie karciła mnie ani nie
pocieszała. Jej oblicze miało drobne pęknięcia. Jej korona była matowa.
Chwile refleksji przypominały jej czytanie psalmów,
które niewątpliwie wytykają wszystkie wady… Zgoda. Ale dlaczego spojrzenie oziębłych
oczu nie ujawnia prawdziwych intencji opiekuna - pobożnego, ale niewyrozumiałego?
Złudzenia… Ileż one warte, kiedy zamiast sakiewki
w kieszeni bardziej potrzebny
był nóż?
Allegra Goodman opisała świat kobiet, w którym
niewiasty musiały nauczyć się samodzielności, żeby przetrwać. W tym środowisku,
lekceważonym przez mężczyzn, musiały walczyć o wolność decydowania o sobie. Mogły
kłamać, planować intrygi, trzymać klucz od skarbca
i pokornie prosić. Teraz
narzekacie na nas… A przecież pytamy was
o zdanie, odbieramy dzieci z
przedszkola, znacie numer naszego konta. I nie lekceważymy was.
Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Literackiemu
To może być bardzo ciekawa i inspirująca lektura.
OdpowiedzUsuńMarguerite zmuszona była walczyć o szacunek i życie. Potrafiła złapać w locie sakiewkę i zabić niedźwiedzia. Dyplomacji uczyli ją mężczyźni. Koniecznie poznali losy tej młodej kobiety. Przekonałem Cię? Bardzo dziękuję za komentarz i pozdrawim serdecznie
UsuńPrzekonałeś, przekonałeś :)
UsuńZatrzymały mnie te słowa o umiejętności czytania, która nie zawsze jest kluczem do zrozumienia treści. To bardzo trafne spostrzeżenie w kontekście tej historii, a Pańska recenzja skłania do myślenia nad tym, jak bardzo zmienił się świat i jak pewne mechanizmy walki o siebie pozostają aktualne. Ta analiza zaciekawiła mnie samą książką, szczególnie wątkiem o surowości dawnych zasad.
OdpowiedzUsuńPsalmy zostały stworzone ku przestrodze ludzi szukających prawdy. Pisząc, staramy się przekazać nasze rozważania, i uczynić je zrozumiałymi. Dziecko uczy się czytać, żeby poznać litery. Dorośli powinni umieć analizować tekst. Słowa to nie tylko ciąg znaków. Modlitwa to nie wyrecytowany pacierz; tak mamy opowiedzieć Bogu o swoich radościach, osiągnięciach i problemach. Ludzie niepraktyjuący wiarę szukają innej formy dialogu. Słowa mają swoją wagę i rzucone niefrasobliwie mogą zranić jak kamienie. Gorąco polecam Ci tę książkę, dziękuję bardzo za komentarz, refleksję i pozdrawiam Cię serdecznie
Usuń